j-znąwszy lasek dwó-łokciowycli wierzLowycli , 

 środkiem wykopanego rowu na pół-łokcia, w sza- 

 cliownicę dwóch rzędów, utkwić ukośnie krzy- 

 żując łaski 5 aby utworzyły kratę ; rów takowy 

 ziemia zasypać. W czasacL upału i suchości , 

 wzdłuż zasadzeń obficie polewać , ażeby clągia 

 umiarkowana utrzymywała się wilgoć. W miey- 

 ścach krzyżujący cli się, dobrze jest związać lek- 

 ko łykiem, dla utrzymania porządnego kratowa- 

 nia. Ostrzegam przytem , iż część wsadzona do 

 ziemi naymniey pół łokcia pow^inna mieć długo- 

 ści, a koniecznie opatrzona oczkami, bez tego wa- 

 runku sadzonki nie przy żyją. 



Kto korzystnie chce zakładać Ż5^we płoty, po- 

 winien na to przygotować drzerwa w szkółce. 

 Te bowiem które się w lesie kopią, albo są krzy- 

 we, albo nie mają dobrych korzeni i rzadko się 

 przyimują. Takowe żywe płoty są: a) albo szpa- 

 lerowe, b) albo ściankami po pierś nizkiemi, c) 

 i właściwe dla zabezpieczenia aby nie mogło się 

 bydło przeciskać. 



Do wysokich szpalerów dobierają się gatunki, 

 które bez szkody strzydz można , które nie pu- 

 sczają odziomków i długo liść trzymają. W niz- 

 kich położeniach, olcha jest naylepszą , w" śred- 

 nim gruncie , grab i dąb : na suchym wszelkie 

 szpilkowe a sczególnie jodła, także trześnie 

 (Czeresznie), akacya czyli groch sybirskij na każ- 

 dym zaś lipy, i wierzby. Topole nie zdatne są 

 na szpalery , że zbyt rozszerzają swoje korzenie 

 a tern samem wynisczają ziemię z usczerbkiem 

 drzew innych i mnożą robactw o. 



Tom IL 50 



