.ANTONI van LEEUWENHOEKS 

 gedagten j als eenigevan de Mieren tot noch toe ge- 

 had hebben. Te weeten dat Mieren foo wel als de 

 Klanders en ander ongedierte [ in defe koude Landen ] 

 des winters als onbeweeglijk en fonder eeten leggen j 

 ende dat meeftallede verfaaieiing van defpijs jdiezy 

 des Somers in haar neften brengen , alleen maar is om 

 haar jongen daar door groot te maken. Defe mijne ge- 

 dagten fullen veele wel vreemt voor komen 5 maar hoe 

 is het voor ons aannemelijk jf dat een Ey van eenig dier ^ 

 niet alleen grooterfoude wefen als hetgantfcheagter- 

 Jijf van het Dier daar van het gekomen is, maar dat ook 

 het feifde van tijd tot tijd foo groot word , als het ge- 

 heele lighaam van de Vader of Moeder is , eer het zich 

 tot loopen begeeft ? ende dus verre gekomen zijnde, 

 niet verder in groote toeneemt. Dit fien wy in de Mier 

 of het ook in eenig ander Dierlijk fchepfel dus toegaat 

 weetik niet, het is my altijd nooyt voorgekomen. 



Defe Ey eren moeten [ na alle apparentie] als die eerft 

 geleyt worden feer kleyn zijn , en daar na continueel 

 in groote toenemen. Dit foo zijnde, foo moeten wy 

 vaft ftellen , dat aan defe Eyeren doorgaans eenig voed- 



: fel moet toegebragt werden , fullen die in groote toe- 

 nemen. Waar uyt wy konnen befluyten , dat de ver- 



■fameling af toevoering van defpijs, die de Mieren in 

 de Soomer na haar neften voerea, meeft is om haar 

 te voeden. 



Ik weet wél dat dit veel tegenfprékensfal komen te 

 'lijden , nademaal de jongenvan de Mieren in een men- 

 %ane ofte vlies beflooten leggen , en dat'et by gevolg 

 niet wel. te begrijpen is , hoe dat defel ve nu van het lig- 

 iiaam v^n de Moeder afgefcheideazijnde , van de Va- 

 der 



