ANTONÏ van LEEUWENHOEKS 

 hem in een hoogen wydbier.glasj defelvige had weinig 

 beweginge, alleen opende hy continuëel fijn mond , daar 

 in ikeenkleynftukjefpekftak, alfoo ik oordeelde dat hy 

 van honger en koude byna dood was. Ik bracht het glas by 

 een weinig vuur, en foo ras de Vleer-muys door- warm 

 was, gebruykten hy fijn vier poeren, waar van de twee 

 voorfte yder maar eene klaauw hebben ; welke poten me- 

 de voor-uitfpantfels van de membrane als hy vliegt ver- 

 ftrekken, Defelve dus herfteld lijnde , lekte met fijn tonge 

 aaneen ftukjefpek,datikin'tglashaddegelegt. Nadat 

 omtrent een ure verlopen was , ging ik de Vlecr-mnysob- 

 ferveeren , en ik fag de loop van het bloed loo in Arteriën 

 als Venx feer diftinè^,en tot mijn groot genoegen: dog op 

 verre-na en was de loop van het bloed in de vaten foo wel 

 niet te bekennen , als in de Viflèn : ten eerften , om dat de 

 membranen waar mede de Vleer-muis vliegt , foo helder 

 en doorfchy nende niet en fijn : ten anderen , om dat de wa- 

 terachtige of heldere fubftantie (die by de Medicyns de 

 wey van het bloed genaamd werd) meerder in de Viiïcn 

 is , dan in de Dieren die op de aarde leven : en ten derden, 

 om dat de deeltjens van het bloed die het fel vigt rood ma- 

 ken , veel grooter fchynen in de Viflen , om dat het platte 

 ovale deeltjens fijn , daar in tegendeel , foo veel my bleek, 

 defe bloed deelen rond fijn. Ik fpand alle myn krachten 

 in, om me het bloed te fien circul eeren, te weten , foo verre, 

 dat ik my verfekcren konde, dat een van dealderdunfle 

 bloed-vaten die wy Vena noemen , voort quam uit een 

 bloed- vat, dat wy Arterie noemen, en welke Vena fijn 

 bloed ft orte of vereen igde in een grocter Vena, maardit 

 was voor my niet doenlyk ; want als ik de loop van het 

 bloed in een Arterie foo verre vervolgde, tot die foo dun 

 was, dat maar een a twee deeltjens bloed , tegelykdaar 



door 



