Tweede Vervolg der BRIEFEN. 34.9 

 de kleine Arteriën waren gefloten , op die ryd dat het 

 bloed in de kleyne aderen voor een gedeelte geïlremt was. 



Na dat noch drie-maal vier en twintig uren waren ver- 

 lopen , heb ik weder de Vleer-muisgeoblèrveerr, doo-o-cea 

 verandering in de loop van het bloed konnen vernemen. 



Na dees t yd heb ik de Vleer- muis in een doos , daar een 

 langwerpig gaatje in was, gedaan , ende defelve een gant- 

 fe dag in myn fak gedragen ,om te fien , of door die warm- 

 te het bloet in alle de vaten j niet weder tot fijn loop foude 

 gebracht werden j doch ik fag dat nog in verfcheide kleine, 

 en in ecnige weinige groter vaten , het bloet gedremt bleef 

 leggen , en in fekere grote Vena (die omtrent de dikte van 

 een hair van ons hooft hadde, en waarin ik des daags te 

 vooren gefien hadde, dat door het geflremde bloed, een 

 kleyn kanaaltje bloed, met een continuëele en eenparige 

 loop na het hert gevoert wierd) fag ik nu dat defelve bloet* 

 loop niet alleen groter was geworden, maar dat het bloed 

 ook een fnelder loop hadde. 



Na welke tyd ik noch in drie da^en verfcheydeobfer- 

 vatien hebbe gedaan, maar aifooik niet vond het geene 

 noterens waardig was, foo heb ik geen aantekenmge daar 

 van gehouden. 



Na defe tyd fag ik dat het bloed in de aderen meer en 

 meer ftremde, en het Dier foo magreloos wicrt, dat fchoon 

 ik hec warm maakte , foo veel kracht niet en hadde , dac 

 konde voortkruypen, waar uit ik een befluyt maakte, dac 

 het felve niet lang foude leven-, en ik bevond het des 

 avonts, fchoon ik het fel vige in myn fak droeg, dood. 



Ik heb voor dcfen menigmaal horen fegi^en , dac de 

 Vleer-muifen by d >ig niet en konnen fien , en dat fy om die 

 redenen haar des avonts ofte des nagrs tot vliegen beo-e- 

 ven , en aifoo ik nooit voor defen een Vleer-muis met op- 



merkinge, 



