^erde vervolg van BRIEVEN ^ enz. 4.85 



voornamentlijk het Vuyreii hout , hadde gcxami- 

 neert , heb ik eyndehjkgefien, dat in het ontftukken 

 fchueren van de groote Hout-pijpjens , waar uyt voor 

 het meerendeel het Hout beftaat , eenige weynige 

 met kartels of tants gewyfe quamen te breken , ende 

 dat ik daar benevens my inbeelde te fien , dat fbo een 

 ontftukken gefchuert Hout-pypje , te gelyk beftont 

 uyt regt opgaande vaatgens , welke regt opgaande 

 vaatgens , niet de gantfche membrane door liepen , 

 maar die lagen aan de een ofte de ander zyde van een 

 Hout-pypje. Waar uyt ik een befluyt maakte , dat 

 fchoon wy de vaatgens die in de ronte en ook in de 

 lengte van yder Hout-pypje loopen, niet doorgaans 

 om haar kleynte , en in alle Hout konnen bekennen, 

 dat die egter van diergelyke maakfel moeten fyn, als 

 de fchagten van het gevogelte , om inlgelyks yder 

 Hout-pypje zyn fterkte en ftyfte te geven. 



Defe myne ontdekkingen omtrent de hoe kleyn- 

 heyt , of dunte van de vaatgens , waar uyt een Hout- 

 pypje beftaat , Tullen veele niet konnen aannemen , 

 om dat fy niet en konnen begrypen , dat niet alleen 

 door defelvige om haar dunte , eenig fap of vogt fal 

 konnen gaan , maar dat meer is , dat door de opgaan- 

 de vaatgens , fbodamge wasdom of voortftootmge 

 van fappen moet gefchieden , dat defe vaatgens haar 

 begin in de wortel hebbende , in fbo een lengte toe 

 nemen j tot in het eynde van de hoogfte tak- 

 ken. 



Maar fboweynig als wy konnen begrijpen , de hoe 

 groot of uytgeftrektheyt , van het Geheel Al , fbo 

 weynig konnen wy begrypen de hoe kleynheyt , der 



Rrr 3 vaaten 



