ANTONI van LEEUWENHOEKS 



my begeven op een Duy ve-kot , daar veel Diiy ven wa- 

 ren, aldaar heb Ik verfcheyde neften op een wit papier 

 geftort , en daar uyc gefogt de Wormen, dieikmy 

 verfekerde dat uyt de Vloo-Eyeren waren voortgeko- 

 men , en welke Wormen ik oordeelde de volwaflènfte 

 te fijn. Als ook mede nam ik eenige jonge Diiyven uyt 

 haar neften , en haalde van haar lijf verfcheyde Wor- 

 men, die in de huytvande Duy ven , met haar hooft 

 vaft faten , de welke foo veel bloet uyt de Duy ven had- 

 den gefogen , dat haar lighamen voor het meerendeel 

 root\varen. Dit dede ik met die gedachte dat ik dus 

 eenige wormen foude aantreffen , die hare volkome 

 wasdom hadden j ende als doen gefien , dat defelvige 

 8. aio. dagen doorbragten met haar gefpin , • en ftroop- 

 ten als dan haar huytje af , en wierden een tonneke 

 of popke, ende dat defepopkens^f. dagen out fijnde, 

 fag bewegen, ende dat die helder wit waren j op den 

 fesden dag het hooft root wierd , ende op den tienden 

 dag , de vloo het gefpin ontftukkc arbeyde , en door 

 het glas fprong , en feven dagen fonder eenig voetfel te 

 gebruykende Vloo nog in 't leven bleef 



Met defe verhaalde waarnemingen en heb ik my niet 

 vergenoegt gehouden, en federt de verhaalde tyd ver- 

 fcheyde maal de Wormen uyt de Vloo-Eyeren, tot haar 

 volkome grootetragten op te voeden , maar ik hebbe 

 het niet als van defe fomer konnen te weeg brengen. 



Ik was des te meer begeerig daar toe , om dat wanneer 

 in de Maant Maart ofte April , (al na dat het warm we- 

 der is) de Vloon uyt haar gefpin daar defelvige een gant- 

 fché winter in gelegen hebben , voor den dag komen , 

 d ie eerfce Vloon geftor ven, ofte opgevangen, wywel 



een 



