62^ ANTONI van LEEUWENHOEKS 



glaasje alledeflofFe in mijn oog weg fcheen te wefen ^ 

 waar over ik in*t eerft in gedagten nam , of ik het 

 regte glaasje wel hadde , maar fiende de meenigte 

 heldere vogtige ftoffe die in het glaasje was , zoo fteldc 

 ik my weder geruft , en nog meer als ik het glaasje 

 ïnet de vogtige ftoffe, die een weynig tegen het glas 

 aan zat , by eenige hitte was brengende , aanftonts 

 de vogtige ftofïe weder in een witte materie veran- 

 derde. 



Hier op nam ik het tweede en kleynftc glaasje , dat 

 nog toegeflooten was , en waar in ik geen verande- 

 ring ( zoo veel het my toe fcheen ) aan de ftoffe het 

 hgt der n ature gen oemt , konde gewaar werden . 



Omme Hare Hoogh Ed : een beter bevattinge 

 van mijn doen te geven , heb ik goet gedagt aan te 

 wijfen, hoe ik mijn tweede glaasje, dat van een an- 

 der maakfel, als hcteerfte was, hebbe toe geftelt. 



Ik hebbe genomen een glafe Tuba ontrent van de 

 lengte en dikte als %: 2. AB. hier aan heb ik door 

 een kopere blaas-pijp , die by de Gout , en filver 

 fmeden in gebruyk is , en waar mede zy kleyn werk 

 fouderen , door de vlam van een gemeene kaars daar 

 aan geblafen een ronde bol als %: 3. FDE. 



Na dat de glafe bol , ende het glas kout gewor- 

 den was, heb ik inde holligheytaan C. laten inval- 

 len, een ftukje ftoffe dat men ligt der nature noemt, 

 dat dan quam te plaatfen aan E. als wanneer ik aan- 

 ftonts de glafe bol tuftchen mijn vingers vatte , om 

 dat als ik de Tuba weder by het vuur bragt , des te 

 minder hitte aan de bol zoude komen. Als wan- 

 neer ik door een ftraal vuurs , zoo een hitte aan de 



Tuba 



