ANTONI van LEEUWENHOEKS 



in mijn Thuyn weder eenige Rombouten zien vliegen, 

 en zoo nu als dan eenige van die opgevangen hebbende , 

 der zeiver Oogen weder op nieuws bcfchout j en nog 

 klaarder als te vooren de menigvuldige voorwerpen , 

 het zy Menfchen of Dieren die voor by mijn Huys 

 paflèerden , niet alleen my zeiven , maar ook anderen 

 in een vermakelijk gezigt konnen mede deelcn. 



Met deze mijne ontdekkingen niet te vreden zijnde , 

 nam ik voor , na te fpeuren , of het Hoorn-vlies van 

 de Oogen des Rombouts, hoe dun dat het ook mogte 

 wezen , niet mede wel uyt op een leggende fchubagtige 

 deelen zoude beftaan , gelijk als de Hoorn -vliezen van 

 de Oogen van ons , en de viervoetige Dieren , om door 

 zoodanige maakfels de Oogen voor veele ongemakken 

 te befchermen , als voor dezen hare Hoog-Edele Leden 

 der Koninklijke Societeyt mijne ontdekkingen daar 

 omtrent hebbe laten toekomen. 



Het Hoorn-vlies van het Oog van den Rombout, 

 na dat ik het al vooren s wel gereynigthadde , tragteik 

 na een weynig overleggens te ontledigen , dat ik ook 

 kort da^ir aan te weeg bragt , ende het zelve voor 't 

 vergroot-glas brengende , vernam ik , dat de voor- 

 werpen die voor yder rond verhevene deel my te 

 vooren quamen , op verre na de volmaaktheid niet en 

 hadden als doen het Hoorn-vlies , in zijn volkome 

 maakfel was. 



Wanneer ik nu het gefeparecrde deel van het 

 Hoorn-vlies , zoo dun voor het vergroot-glas ftelde » 

 dat ik moeft oordeelen , dat het maar een enkel vlies 

 was , zoo konde ik ganfch geen voorwerpen daar door 

 befchouwen , en daaf fck^f geen ^nder gezigt oViCr als 



