6$ ANTONIrao LEEUWENHOEKS 



meer is j is dat ydcr van in *t oog hairagtigc 

 ^eekgcns % aan de nyterfte eynden , nog met een 

 Yf^e&akje is verden , m wat verder daar van daan , 

 jÊtet men oog twee byzondcre wecrhaakjens. Dog 

 door de uyt nemende klcynheyt , hoe wel den Tey- 

 kenaar moft bekennen , dat hy die ook door dat glas 

 quam te zien , heeft: hy onmogelijk de wecrhaakjens 

 KonnefluuytbeeI<krt. 



' Alsl wy nu Maft fteWca > gelyk my doorgaans gc<- 

 blekeri is , dat aan een glas j in hoe fchoonen water 

 dat het gewaflèn is » veel deelen uyt het water 

 bly ven zitten y welke deelen zoo kleyn zyn , dat 

 de klaauwtgens die aan de pooten van de kleync 

 vUegende Sehcpfels zyn , geen dienft konnen doen 

 in 't op loopcn tegen een glas , als wanneer de weer- 

 tiaaks gewyfe deelen te pas komen , en bequaam zyn 

 om de kleync: deelen uyt het water , of de deelen » 

 die m de lugt fwcven , en aan het glas geftremtzyn > 

 te bevatten. 



Hier zien wy al weder hoe de Oude gedwaalt 

 hebben > die haar in beelden datter zulke openheden 

 in't glas waren, daar de Vliegjens met haar klacuwt- 

 gens j in vaft hegten > om by her glas op te loopen. 



Wanneer ik m de voor Somer anno 1694. zag > 

 dat op veel plaatfen in de Appel- Boomcn verfcheyde 

 kleyne Rufpjens by malkanderen waren > die haar» 

 zoo dikraaais als fe haar quamen te verplaatfen , met 

 een wcynigomfpinfêl omwonden > nam ik m gedagten j 

 of deiè Rufpjens niet wel mogten voortgekomen zyn 

 van de zwarte Vliegen , welke wormkens of Rufp^ 

 jensa byeenige Thuyndcrsde Wolfgenaanit werden* 



Omrac 



