144 ANTONl van LEEUWENHOEKS 



cnde daar by alle van een ende dezelvige groote ; 

 en hoe naeuwkeurig dat ik toe zag , zoo en konde 

 ik geen leven , aan de onvolmaakte visjens , in de 

 E veren leggende , bekennen , waar uit ik een befluit 

 maakte , dat deze visjens nog zoo verre niet en waren 

 gekomen , dat dc beweginge daar aan te bekennen 

 was. 



Vorders zag ik , dat defe onvolmaakte Schulp- 

 visjens , in 't Ey , uit nemende dunne ftrengetgens 

 hadden , die aan de membrane van yder Ey , vaft 

 gehegt fchenen te zijn. 



Dclè ftrenge konde ik in een Ey , dan een , cn 

 ook twee a drie bekeimen , dit ziende nam ik door- 

 gaans in gedagten , of dit geen ftrenge mogte zijn , 

 waar door het visje in't Ey leggende voctfcl ont- 

 fangt. 



Wannneer ik dc ftofFe quam te bezien die ik uit 

 darmen hadde genomen , zag ik niet ariders als een 

 zwarte flik , vermengt met zeer uitnemende kleyne 

 zantgens, van verfcheyde grootheden , ja eenigezoo 

 kleyn j dat men wel denken zoude, datter zoodanige 

 kleyne zanden niet te vinden waren. 



Vorders zag ik in 't water , dat tuflchen de Schulpen 

 of vis dcelen was , zeer veel kleyne Dierkens , ende 

 dat van verfcheyde grootheden , en maakfel , waar 

 uit ik in gedagten nam , of defe en alle de Schulp- 

 viflèn , niet wel haar meefte voetfel mogen trekken j 

 uit de kleyne Dierkens , die in een onbedenkelijke 

 groote menigte in alle wateren gevonden werden , 

 en welke Dierkens omme haar kleinheit , voor onlè 

 'blgote oogen verborgen zijn , te iï\eer om dat ons: 



