Vijfde vervolg voH BRTEVENi en^,<^ 145. 

 'doorgaans blijkt , dat meefi: alle viflèn den meerder 

 of grooter , van den kleynder leeft , en ook groot 

 werd, want wat kan kley of flik, buyten het water, 

 yoerfel geven , en nog minder het zand. 



Met defè verhaalde ontdekkinge en was ik niet ver- 

 genoegt , ik hebbe dan de moeyte niet ontzien^, 

 om nog meerder van de verhaalde Veen«Moflèien te 

 laten vangen, 



^k Hebbe dan bekomen elf grooteVeen-MofTelen, 

 die ik alle na den anderen ontledigde , en moet 

 zeggen, dat ik niet en weet, of ik onder dezelvigc 

 vyf ofte zes Veen-Moflèlen hadde , die ik vaft ftelde , 

 dat Mannekens waren , en onder die warénder drie , 

 daar in ik dc mannelijke Dierkens zag leven , en in 

 andere en konde ik geen de minfte beweginge be- 

 kennen , in welke laatfte ik my inbeelde , dat het 

 mannelijk zaad nog tot zijn volkome rijpte, nieten 

 >vas gekomen. 



Ik gebruykte alle voor my bedenkelijke middelen , 

 om me het maakfel van de Dierkens , die het man* 

 nelijk zaad uit maken te ontdekken , en zag na ver- 

 fcheyde waarnemingen , dat hare lighamcn langer dan 

 breet waren, ende dat delèlvige een lange zeer dunne 

 fiaart hadden , die wel zes maal langer dan haar 

 lighaam vvas , en welker ftaart , om der zeiver uitne-' 

 mende dunte , befwaarlijk te bekennen was. 



Ik beelde my ook in , dat defe Dierkens met nog 

 andere werktuygen waren verzien als haar flaart , 

 want veele als zy malkanderen quamen aan te treffen ,, 

 bleven aan malkanderen vaft , even of ze den anderen 

 onihelfdcn 3 of ycdamelden , en zwommen zoo aan 



' mal- 



