iVfjfdeWervoïg van BRIEFEN ^ enz. 147 



' in de eene veel meer Dierkens waren als in een 

 andere. 



Ik heb eene Veen-Moflêl geopent daar in veel 

 Eyeren niec verder gekomen waren , als dat ik maar 

 kleyne ronde bollergens zag , die niec anders en 

 fclienen in haar t€ hebben , als een heldere waterige 

 vogr , en onder dcfe Eyeren zag ik fwemmen , een 

 groote menigte van kleyne Dierkens , die ik voor 

 Dierkens van het Mannehjk zaad aan zag. 



Den Huys man j die eens in mijn bywcfen , de 

 Veen-Moflèlen was vangende , wift my te zeggen , 

 dat men die digt aan de kant van het water , endc 

 dat op de ondiepte onder de mygte moft op zoeken , 

 gelijk ik zag datfe daar te bekomen waren , en alzoo 

 het by my vaft ftond j dat defe Schulp-viflen in harde 

 Vorft , op zoo een ondiepe gront niet en zouden 

 konnen in 't leven blyv^n , om dat het water daar 

 ddelvige lagen , tot de gront toe bevroren zoude zijn , 

 zoo moft ik befluyten dat defè Veen-Moflèlen haar 

 konden verplaatfen. 



Omme mijn zclven hier inne te voldoen , nam ik 

 tot twee maai toe, yderreys zes aagt Veen-Moflèlen, 

 die ik in een groote aarde pot leyde , welkers bodem 

 plat was , en goot daar op water , waar in de Veen- 

 Moflèlen gevangen waren , en ftelde die pot op 

 mijn Comptoir , en nam waar , dat als ik de Veen- 

 Moflèlen verre van een hadde geleyt, dat zy eenige 

 «ren daar na ^ alle verplaatft waren, en ook wel digt 

 by den anderen waren gekomen. 



Vordcrs nam ik waar , dat de Veen-Moflèlen , 

 4ie ik ook wei Schulp- vifTen noem j ontrent ter halver 

 * X 2 wegen 



