«po ANTONI van LEEUWENHOEKS 



De vierde grootc Ocftcr die ik ontledigde ) dat 

 was een wyfjens Oefter , daar in ontdekte ik een on- 

 geloofFelyke menigte van ongeboorcn Oefters , die aA 

 foo verre gekomen waren , dat ze tuflchen die deelen, 

 die genaamt werden de baarden van de Oefter , ge^ 

 plaatft lagen. 



Wanneer ik de ongebooren Oefters voor het ver- 

 groot'glas ftclde , ifag ik dat alle die ik quam te fien 

 leefden , en ook fedig voortfwommen. 



Ik nam de mcefte jonge Oefters, met de waterige 

 ftoffe die In de Oefters was , en ik dededefelvige in 

 twee byfondere glafen tubèi, welkers diameters een 

 derdendeel van een duym brcet wyt waren , en ik 

 liet defe menigte van ongebooren Oefters, aan vrin- 

 den , die my hadden wefen befoekcn , zien , om oog- 

 gctuygen te wefen , van het over groot getal , waar 

 van een Heer oordeelde , dat het wel een mllioen 

 groot was. 



Ik hadde in alle de andere Oefters geen ongebooren 

 Oefters ontdekr , die zoo verre waren gekomen , dat 

 ze tuftchen dc baarden lagen. Maar ik haalde wel 

 uit haar lighaam » een over groote menigte van Oe- 

 fters , die nog niet voldragen waren. Want dat deel 

 dat tot de fchulp foude werden , was nog ongemeen 

 dun , en doorfchynende , foo dat men in eenige dc 

 vis deelen door de fchulp konde bekennen. Andere 

 en waren nog tot foo verre niet gekomen , en weder 

 in een andere Oefter hadden de fchulpen al eenige brui- 

 nigheit aangenomen , en aan alle defen en kond ik 

 geen van de minfte beweginge , ofte leven , beken- 

 nen waar uit we moften befluy ten, d^t de eene Oefter 



zyri 



