goo ANTONI van LEEUWENHOEKS. 



Ik ftelde alle dcvoircn in't werk om eenige van 

 defe Rufpcn , tot hare volkome wafdom te brengen, 

 om te fien , of by verandering uit de fclvige geen 

 fwarte v/iegen zouden voortkomen , hoe wel ikker 

 niet aan cn twyfclde j dog het was te vergeefs. 



Naderhand door fogt ik zeer veel van de dorre 

 knoppen , die aan de boomen nog zaaten , waar in 

 ik wel eenige weinige popkens vond, maar geene die 

 ik oordeelde dat tot hare volkomen wafdom waren 

 gekomen , want fchoon de Rufpen al in popkens 

 waren verandert , zoo oordeelde ik , datter geen le- 

 vende vliegen uit zouden voort komen , om dat de 

 popkens, wanneer ik ze quara te openen , hare ligha- 

 men van binnen groenagtig waren , want als dier- 

 gelyke fchepfels fuUen veranderen , zoo werd de 

 ipys uit de maag en darmen eerit uit gelooft. 

 . Ik hebbe verfcheide malen getragt het buyte vlies 

 van het tonneke te fchciden , om my des te beter de 

 wieken en pooten , die door het vlies wel te beken- 

 nen waren j voor de oogen te ftellen , maar hoe fast ik 

 voor nam daar mede te handelen , foo brak ik door» 

 gaans het inleggende Dierke ontftukken , foodanig, 

 datter een groene vloeijende flofFe uit liep. Ook 

 behielden de popkens hare volkome groote niet, 

 want als ze wat gelegen hadden , wierden defclvigc 

 in lengte korter. 



Vorders fag ik dat veele Appelen die onryp af 

 vielen , van de worm doorgeeten waren , cnde aU 

 foo ik een werm in een Appel aantrofi die witagtig 

 was , ftclde ik vaft , dat defelvige op zyn verande* 

 ren ftond , dierhalvcn floot ik die in een glafe tuba 



op, 



