f4 ANTONI van LEEUWENHOEKS 



nu wel in 'c net teykenen , en de Vaaten haar dikte 

 en dunte wel opvolgen, 



TufTchen 1.2.34. verbeelde ik de verhaalde fes bloet- 

 vaaten , die ik geordonneert hadde dat hy wat grooter 

 foude afceykenen , als defelvige in 't eerft op het pa- 

 pier waren gefchetft , op dat men door fuik doen 

 des te beter de bloet- vaaten foude kónnen onderfchey- 

 den ; en dus fijnfe ontrent tweemaal foo groot ge- 

 teykent , als de Schilder die heeft komen te fien. 



Defe bloet» vaaten lagen niet in 't uyterftc eynde 

 van de ftaart van het Aaltje , maar die lagen een wey- 

 nig beneden het eynde van de ftaart , in 't uyterfte 

 van de vinne. 



De Huyt nu van het Aaltje , met alle de bloet- vaa- 

 ten , die de Schilder door het Vergroot-glas quam te 

 fien , oordeelde ik dat foo veel lighaams grootte niet 

 foude uytmaken als een grof fand inhout , want laat 

 de huyt, die door het vergroot-glas was te bekennen , 

 foo een uytgeftrektheid hebben , dat het van vier groo- 

 te fanden foude konnen bedekt worden » foo heeft 

 de huyt 3 waar in de bloet-vaaten waren , op verre na 

 geen vierde deel van een fand dik geweeft. Dit foo 

 fijnde , fijn in de fpatie van minder als een grof fand 

 grootte, foo een groote menigte van bloet-vaaten, en 

 dat in de vinne van een Aaltje , als tuflchen i . 2 . 3 . en 4. 

 fijn aangewefen. 



Nu was A een bloet- vat dat men een Vcna noemt. 

 B een Arterie. C een Vena. D een Arterie E weder 

 een Vena F een Arterie. 



Om nu de loop van het bloed in de verhaalde vaaten 

 aan tewijfenjnamentlijkjhoe verre mendeBloet-vaaten, 



fchoon 



