140 ANTONI van LEEUWENHOEKS 

 geweeft, en foo ftel ik vaft, fal den tweeden wefen. 

 Ons leert de ondervindinge , hoe onërvarender in 

 konften en wetenfchappen , en wel voornament- 

 lijk in de Genees , en Heel- kunde , hoe grooter 

 Roemers. 



Eenige tijd geleede, vraagde my feker bejaard 

 Hoog Leeraar in de Genees-kunde , na eenige Jong ^ 

 Genees-meefters , met by voeginge , dat als defelve eerft 

 van de Hooge fchoolen afkomen , datze haar dan 

 inbeelden j veel wetenfchap te belitten , dog wat hem 

 belangde , hy wilde feer gaarne belyden > dat leer wey- 

 nig kennifTe hadde. 



Na die tyd komt my een bedaagt Heer befoeken 

 die de Genees-kunde dertig Jaren geoeffent hadde , 



en lijf Genefer was van fijn Majefteyt van 



dat den felven in fijn Jonkheid te Padua , de oncle- 

 dinge hadde geoeffent , dat myne fchriften gelefen , 

 hebbende , mede fijn onkunde was belydende , en dat 

 de Genefmge op een ganfch andere voet in 't werk. 

 Helde j als wel plag te doen. 



Sien wy nu de belydenifle van de twee verhaalde 

 bejaarde en geleerde Mannen , wat onkunde moeten, 

 de Jonge Geenees-meefters die pas van defchoolc uyt 

 andere landen tot ons overkomen, niet wel hebben; 

 is 't niet miferabel , dat onfe natie haar aan fulke Men- 

 fchen overgeven , daarze ten genoegen konnen gedient 

 werden , van Oude ervarene Genees-meefters , onze in- 

 boorlingen die door de bank meer begaaftheden bc 

 iitten, als dc Vreemde diewe behaamt hebben. 



Ik- fal af breeken , enz» 



van Leeuwenhoek. 

 l il , ftc MIS- 



