f 62 ANTONI van LEEUWENHOEKS 



Ik fag op de gefeyde tijd een kleyn Kik-vorsje 

 fpringen , het welk ik oordeelde dat in het voor 

 jaar nog een Ey was geweeft s dat ik liet opvangen , 

 en t' huys komende , plaatftc ik het felve in een 

 glafe tuba> die ontrent een duym-breet wijt, en tien 

 duymen lang was , fluytende het glas aan beyde 

 de eynden door kurk, dog foodanig , dat aan het 

 ccne eynde de Lugt uyt en in het glas konde 

 gaan. 



Ik befchouwde de vingers aan de voorfte poo- 

 ten , door het Vergroot-glas , om de circulatie van 

 her Bloet te fien » dat ik niet dan na feer naeuwe 

 toefigt konde bekennen s maar wanneer ik de agter- 

 fte pooten quam te befchouwen, ende wel opde vlie- 

 fen , die tufTchen de Vingers fijn , welke deelen 

 gemaakt zyn tot voortfwemminge , gelijk wy aan de 

 pooten van de water- vogels fien, daarïagik, ineen 

 leer groote menigte van uytnemende feer kleyne 

 Bloet-vaaten , het Bloet circuleren. Het welke my 

 foo veel vermaak toe bragt , dat ik verfcheydc da- 

 gen op nieuw het gefigt daar van nam.. 



Ik nam ook waar, dar wanneer het Kik-vorsje, 

 defTelfs been was uyt fettende , dat daar door de cir- 

 culatie van het Bloet voor een korte tijd ftil ftond, 

 dog foo ras ftond de poot niet weder als in fijn 

 ruft, of het Bloet nam weder de loop aan, dit fien- 

 de, beelde ik my fel ven in , dat wanneer het Dierkcn 

 fijn poot, en ook by gevolg de Vingers, watftijfwas 

 agter uytfettcnde , om foo doende tegen het glas op 

 te khmmen , dat dan de Bloet-vaaten « te veel ge- 

 drukt 



