^^^ ANTONI van LEEUWENHOEKS 

 harden de. Maar het geene my aanmerkelyk voorquam , 

 dat was , dat het Bloet in alle de Bloet vaaten , die 

 ik quam te fien, alsopeen ogenbUktyds, degewoo- 

 ne loop veranderde , namentlyk , in plaats van na hec 

 Hert toe te loopen , foo wierd hetnadeuyterftedee- 

 len toegevoert, even als of het Arceriaal Bloet haddc 

 geweeft. Dog defe te rugge loop duurde niet lan- 

 ger als ontrent twee feconde tyds, en foo vaardig als 

 defe Bloet loop hare cours was verandert, foofchie- 

 lyk namze weder hare regte loop aan. , dieze bleef 

 behouden. 



Naderhand hebbe ik gefien , dat het Bloet als in de 

 kleynfte Vinger komende te rugge loopen , het Bloet 

 niet dirca na het Hert wierde gevoert, maar dat die 

 Vena by de tweede Vinger gekomen fijnde , boog 

 fig mef een bogt om, en klom eenweynigop, inde 

 tweede, alwaar ik die ader niet meer met myngefigt 

 konde vervolgen. 



Nu fag ik ook, dat foo menigmaal de Agedis fijn 

 handen foude verplaatfen, en de Vingers agrer over 

 geboogen wordende, even als of onfe Vingers na de 

 rugge van de hand geboogen wierden , dat in fuik 

 doen de loop van het Bloet, voor die feer korte tyd, 

 in de hand van de Agedis Itilftondi door welk gefigt 

 ik my inbeelde , dat wanneer eenig Ud van ons lig- 

 haam een meer als gemeene buyginge , ofte perfin- 

 ge wierde aangedaan , dat dan aldaar in veele Bloet- 

 vaaten de loop werd verhindert , en over fulks die 

 deelen komen te lyden, welk lyden (beeld ik my in> 

 wy een vermoeytheid noemen. 



Den 21. September befchouwdeik weder de Agedis ik 



en 



