204. ANTONI van LEEUWENHOEKS 

 datze konnen bekomen, niet alleen vall re houden, 

 maar ook ontftukken te nypen , en dan aan haar mond 



te brengen. , ^,,17 



Sien wy nu dat de Garnaaden haare Eyeren on- 

 der aan hare lighamenniet geplaatft hebben , of daar 

 werden weder andere Eyeren in hare lighamen ge- 

 maakt , wie iffer die fal nafpeuren , hoe menig- 

 maal yder Garnaad in een Jaar jongen voort- 



Ik^hebbe noyt myn fel ven konnen verfekeren , dat ik 

 eeniee Mannelijke Garnaaden hebbe gevonden , hoe 

 onvermoeylijk ik voor defen veel malen na het Man- 

 nelijk zaad gefogt hebbe , en hoe ik meer de 

 Garnaaden onderfogt heb , hoe ik meer en meer 

 mijn fel ven inbeeld, dat *er geen Mannelijke Garnaa- 

 den zijn, en by gevolg geen verfameling is , overeen 

 komende , met tweederley zoort van kleyne vliegen- 

 de Dierkens , by my voor defen ontdekt. ^ 



Wy weten dat onfe ZeeVifcs, wanneerzein Zee 

 vaaren om te vifTen , veeltijds van de groocfte Gar- 

 naaden aan den hoek flaan , om daar mede Vis te 

 vaneen, uyt welk doen wy ons hebben ingebeeld , 

 dat de Garnaaden felden diep in Zee loopen, om 

 van de groote Vilfchen niet verüonden te werden : 

 dit foo fijnde, hebbe ik voor defen my verwondert, 

 dat daar de Garnaaden alle groote Viflchen haar Aas 

 is , hoe nog foo veel Garnaad te koop werd gebragt, 

 ia foodanig , dat verfcheyde Menfchen m de grqote 

 Steden van ons Land , haar koft winnen met het ver- 

 koopen van de Garnaaden , behalven de Menfchen 

 dieze in Zee vangen. Maar vaft geftelt zijn , als hie-- 



VOOf 



