311 ANTONI van LEEUWENHOEKS 

 kleyne vcrflindendeWormkens (ik noemze verflindcn» 

 (de Wormkens, om dat defelve een Worm verflindcn, 

 die wel vijftig maal grooter is » als zy zyn) die ik 

 oordeelde, dat alfoo verre gekomen waren , dat, Ton- 

 der meer voetfel te gebruyken , in vliegende fchep- 

 fels fouden veranderen , defe floot ik mede in een 

 glafe tuba. 



Ik hadde geen andere gedagten , of defe gefeyde 

 tonnekens waren van diergelijke maakfel , alswyfien, 

 dat de tonnekens van onfe gemeenc Vliegen zijn , dat 

 is , wanneer foo een Worm in een tonneke fal ver- 

 anderen, dat dan de huyt van het Wormke wat kor- 

 ter werd > of in krimpt , en verftrekt voor een valler 

 cn korter huyt , het welke wy dan een tonneke noe- 

 men > fonder dat 'er eenig gefpin te weeg gebragt 

 werd , gelijk in veele andere vliegende fchepfels ge- 

 fchiet. 



Defe tonnekens hadden een bruyne roode Couleur 

 aangenomen, en als ik foo «en tonneke quam te ope- 

 nen, vond ik het Wormke nog in fijn geheel leggen, 

 fchoon het Wormke wel veertien dagen in het ton- 

 neken hadde opgefloocen geweeft , en als ik eenige 

 declen van het tonneke voor het Vergroot-glas ftelde, 

 fag ik dat ik in myn meninge hadde ged waalt, want 

 dit tonneken en was nog van het gefpin , nog van dc 

 huyt , van het Wormken , maar mofte oordeelen $ 

 dat het van het gewas uyt het blad was voort geko- 

 men, want het verbeelde taks-gewijfe deeien , en uyt 

 die taks-ge wij fe deelen quamen kleyndcr fprankjens 

 voort, en hoe menigte van knobbels dat ik opende > 

 foo en hebbe ik niet een tonneke in <ie knobbels ge- 



von- 



