Sevende Vervolg der BRIEVEN^ enz, 397 

 cn was voldaan , want fonder die gcfigten , foude fig 

 nog ingebeelt hebben , dat het geene voor Teel-leden 

 hadde aangefien , inderdaat fulks waren. 



Ik hebbe tot twee malen toe, met dien Heer in fijn 

 Tuyn gcweeft, om de verfameling van deSpinnekop- 

 pen te fien , maar het geluk niet gehad van foodani- 

 ge gefigten. 



Vordens hebbe ik my federt dietyd, wel tien maal 

 begeven, ter plaatze daar veel dirtels , Brant-netelen, 

 en ander onkruyc , groeyde , alwaar ik verfcheyde foor- 

 ten van Spinnekoppen , en dat in een feer groote 

 menigte, hebbe gefien , en waargenomen , dat als de 

 Mannekens Spinnekoppen , de Wijfjens Spinnekop- 

 pen quamen naderen, om (beeld ik myn felven in) te 

 verfamelen , doorgaans de Wijfjens de Mannekens 

 deden vlugten. 



Ik hebbe te meer malen de Mannekens Spinnekop- 

 pen opgevangen » om haar Mannelijk zaat te be- 

 fchouwen , en myn felven ten genoegen verfekert , 

 dat de weynige witte ftofFe, die ik verfcheyde malen 

 agter uyc haar lighamen hebbe genomen , nu ontrent 

 een fand groote, en dan weder wat meer, het Man- 

 nelyk zaad was, in het welke ik fooeenonbedenke- 

 lyk groot getal van Dierkens foo lang hebbe fien 

 leven , dat myn gefigt moede wierd. 



Defe Dierkens fijn foo kleyn , dat ik geloof, dat 

 duyfent milioenen te famen , foo veel lighaams niet 

 fouden uytmaken , als een grof fand groot is. Dog 

 om fekerder te gaan, wil ik liever feggen als een geerft 



greyn groot is. . n j 



Ik had wel vertrouwd, dat ik, met tegen Itaandc 



D d d 2 <ler 



