402 ANTONI van LEEUWENHOEKS 

 blyven ftaan , dat een roodc couleur hadde, enalfo® 

 ik in gedagten was, of die roodigheid niet wel mog- 

 te veroorfaakt fijn door roodeDierkens, gelijk ik wel 

 gefien hadde , dac in eenige modderige ilooten gefchie- 

 de, nam ik ontrent een droppel van dit water, en be- 

 fag het felve door het Vergroot-glas , en ontdekten 

 een groote menigte van Dierkens die root , en an- 

 dere die groen waren, waar van degrootftedoorhet 

 Vergroot-glas niet grootcr waren , als grof fand 

 in ons bloütc oog is* en dac van foort tot foort kleyn- 

 der. 



Defe Dierkens waren voor het meerendeel rond » 

 cn de groene waren haare lighamen in 't midden wat 

 geelagtig. 



Hare lighamen fchenen te famen geilek te fijn, uyt 

 deeltjens die een Ey rome verbeelden, endaarbyhad- 

 denze dunne korte werktuygjens , die een weynig buy- 

 ten de rondigheid uyt ftaken , waar medeze een om- 

 wentelende beweginge en voortgang te weeg bragten , 

 en wanneer defelve haar ruft hielden , en tegen het 

 glas aan hegten , verbeelden defelve een Peer met een 

 korte fteel, welke fteel, nanaeuwkeurigeopmerkin- 

 ge , aan het eynde gefpleeten , ofte in tween gedeelt 

 was , met welke laatfte deelen de Dierkens haar aan 

 *c glas waren vaft hegtende. 



De kleynfte Dierkens van die foort , oordeelde ik 

 dat voortgeteelt waren van de grooter. 



Ook fag ik nog een foort van Dierkens die veel 

 kleynder waren , defe waren feer helder van lighaam* 

 dög van de eerfte oordeelde ik , dat 'er wel hondert 

 waren > tegen de Uatftp een. 



Op 



