De Verme CAnr n. J5t 



deliria, convulfivi motus, mania etiam ipla excitaretur: im- 

 posfibile ad minimum foret, ut in eam excrefcere molem 

 juxta omnes dimenfiones fine mortis intempeftivae accelera- 

 tione posfint, prout ab Autoribus defcribuntur. Nofter ver- 

 mis faltim non articulidigiti longitudinem,etiam crasfitiem 

 obtinuit^ fed valdd verifimile eft, illum per auris os petrofum 

 in horto (nam in eo habitabat foemina patiens) in gramine 

 decumbenti & dormienti irrepfisfcj & cum propter astatem, 

 & varias adverfitates cerebri humiditas forte tam magna non 

 fuerit, ut in juvenibus esfe confvevit, relidum eft inter cra- 

 nium & cerebrum fpatium aliquod , non occupante copiofo 

 cercbro omnes cranii partes, undc locum gradationis habuit, 

 quam mifella magnocum dolore exacilisfime knik: in fronte 

 autem & circa radicem narium plerumqj fieri gradationem 

 conquerebatur 3 unde propter infomnes nodes, cum curfus 

 vermis esfet perpetuus , vix non in delirium incidebat, cepas 

 fub cineribus asfas dulci fuo halitu,an calore etiam ? ut fvavc 

 I futurum vermi pabulum anfam exitui prsebuisfe valde videtur 

 verofimile : nam ficut odor & fapor gratus aliis in corporis 

 locis nutrimentum vermibus praebet, ita, ut ad ejus motum 

 I vermes quoq^ moveantur: fic ad contrarium odorem fugiunt, 

 res patet exemplo quotidiano pediculorum capitis & lumbri- 

 corum, in quibus pell^ndis inter alia quid mcrcurius praeftare 

 posfit, vej mulierculae noftr^ norunt, 



OBSERVATIO LI. 



D. JOHANNIS SCHMIDII, 

 MiRA Vocis Interceptione. 



P Aftor quidam Regiomontanus , vir annos natus 45. con- 

 ftitutionis calidae ficcae ante fexennium gravi cum Ca- 

 tarrho conflidatus eft, qui per nards ciim exitum noa 



R t habe^ 



