De VisiOKfis DisTiNCTissiJ^^ tocd. 447 



Videtur 5 (^uarta ubi convexitas cryftallini poftica (quae fortasfis ^ 

 figurae eft hyperbolicae) a concavo finu humoris vitrei com* 

 prehenditur. 



Poft|]uam refradionem cxtremus mucro coni extcrioris 

 (fic didi apotiori parce,quae extra oculum eft, licet ejus ver- 

 tex intra oculum terminetur) mox brevisfimo inf ervallo pone 

 cryftallinum, eadem anguli quantitate cum interiore cono, 

 uti jam didum, in punilodecusfationis fcfe conjungit. 



Improprie igitur illi Auftores auc pingunt , aut loquun- 

 tur, qui verticem coni vifualis in retina terminant. 



Dum autem de "vijionis difimBisJimd loco difcepta- 

 tur , cavendum eft, ne heic aiiqua vocis ambiguitas animum 

 Leftoris perturbet : cui tamen ^xcelkntisfimHs An^or determi- 

 nationis perfpicuitate jam ivit obviamj. 



Cum enim vifio, ut & quilibet alius fenfus, duplici ra- 

 tione confiderari posfit, nempe quatenus prius externo per- 

 ficitur inftrumento, unde vifio externa dici poteft feu orga- 

 nica, velquatenus deinde interno,feu fenforio communi ab- 

 folvitur, (five id fit Cartefii conarion, five alia aliqua cerebri 

 pars aut regio, ad quam imagines oculo receptae nerviq, opti- 

 ci fibrillis delatae, tanquam ad aliquod mentis tribunal diju- 

 dicanda: fiftuntur)quae vifio interna, five diacritica appdlari 

 meretur: manifeftum eft, non de pofteriore, fed de priore 

 vifioncjin hac disfertatione,fermonem esfe inftitutunij. 



Pr^terea in ipfo vifioms diftin^isfma loco determinando 

 confiderandum eft,propofitum nobis esfe organum vifionis, 

 oculum , corpus videlicet ferme rotundum , ideoqj tribus di- 

 menfionibus pr^ditum, juxta quas locus, de quo fermo eft, 

 determinandus esfe videri posfet. 



Sed tamen ad hanc quseftionem duae tantum dimenfio- 

 nes fufficiunt : ita videlicet,ut oculi longitudinem intelliga- 

 mus eam esfc lineam? quae a cornsse fuperficie c^orfa, per 



omnia 



