utraqj varietatum didarum ducitur : m qmhus harum partiutn 

 convenientia potisfimum fita fit j magis enim obfervatur utraqj 

 & materialis eft in aliquibus horum, minus in raMce, magis 

 in flore aut femine : in ^uot item harum partium fimul occurrat, 

 .iitnim in una, pluribus, aut omnibus. Per utrumqj horum 

 erdtnes &c gradus affinitittis determinandi funt , eorum tam , qux 

 ftridte dicimus ad idem genns pertinere , quam , quse alias anaioga^ 

 Ita omnis fiagariA invicem unius eft generis in gradu primoi 

 cum quinqHefoUo in fecuudo , cum tormentilla in tertio, & cum 

 taryophyllaujScc, in aliis magis remotis, Sic agrimonia aliqui 

 fimili gaudet analogia cum fragarta; qu^ g^l^g^ cum trifoUo; 

 fiagaria fimilitudinem ejusmodi habet cum ruh, cujusmodi 

 grosfftlaria cum vite , aut pimptnella cum rosa. Sic legftmina quac- 

 vis cognata funt non folupi invicem in gradibus fuis fingulis j 

 verum quoq^ omnihus^frffolior^m generibus, utpote meltloto, 

 fcsnHgracoy ipfoqj tnfolio communi, quemadmodum ex compa^ 

 ratione Xion foliorum modo, fed fiorpim , feminnm & folliculorHm 

 inter fe fit evidens. Nam fingulae partes florts trifoUi funt to- 

 tidem fiores continentes totidem feminum cxiguorumfolUcfilos, 

 omnes in form^ cum fioribns ,folliculis & femtnibHslentium con- 

 Venientcs. 



Inde fimiliter naturas vegetahiUtim conjedlurl asfequi 11- 

 cet. Intuentes enim diverfas plamas , differentium licet mmi-^ 

 num^ generHm\dffinttatem tamen quandam inter cas invenien- 

 tes, fi naturam unius harum bene novimus , fundamentum in- 

 de nancifcimur conjeftura? circa naturam C2eterarum omnium. 

 Ita quidem, ut, ceu planta qusevis aliquid individualis pro- 

 prietatis pro fe ipsi obtinet jfic, quousqj notas aliquas vi- 

 fibiles curn aliis plantis communes habet, eousqs de naturi 

 ctiam communi cum his participet. Hinc cHcumeres fjlvefires 

 & hortenfes in co differunt, quod altcrum genus pHrgatvtht" 

 menter , alterum plane nonj in eo vero, quod utrumqj eft 



* P i diurc* 



