( 29 ) 



Palina humilis^ cocifera^ latifoUa^ major, Plura., t. LIX, LX, LXl (in ejus schedulis in Biblio- Palmœ. 



theca Musei historia3 natur. Paris, asserv.). 

 Palma humilis latifolia major, Plura., Gen. plant, amer., p. 3. 

 Palma latifolia, folio hicorni, major, ejusd. manuscr. 



Caudices plures caespilosim assuigentes, alli 6 — 10 pedes, pollicem et quod excedit 

 crassi, radiculis pluiibus tam basilaribus quam succedaneis, ex infimis internodiis 

 pullulaiitibus suffulti, subœqualiter annulali, inlernodiis subeylindricis. Frondes paueee, 

 5 vel 6, in vertice erectœ, pedes 3 — 4 longse, parle vaginanle oblongo-laneeolata arête 

 imbricata, quadri- vel quinquepollicari , petiolo inde excurrente bispilhanaaeo. Pinnœ 

 in quovis latere rhacheos 3 vel 4, spithamœse, lato-oblongse cum apice brevi acuto fal- 

 cato, sibi subregulariter oppositse, parum distantes, sursum decrescentes , nervis plu- 

 ribus percursœ. (Pinnas esse nec lacinias ex earum oppositione regulari et simililudine 

 conjicio.) Spadices inter frondes exteriores proveniunt, primum toti inclusi spatha , 

 quse pedem longa, medio sesquipollicem crassa, coriacea, obtusiuscula. Spatha altéra 

 (secunda aut tertia?) incompleta pedunculum spadicis amplectilur. Rami spadicis inlia 

 spatham ante eruptionem arcuato-flexi (quales de G. pinnatifroncle in Palm. Bias. , lab. 

 VIII, eshibui). Hsec omnia ex iconibus Plumerianis desumta. Hujus speciei spadiceai 

 fœmineum florentem coram habeo a cl. Fée communicatum et spadicis fructiferi ramu- 

 lum , quem cl. A. Richardii benevolenliae debeo. Sequilur, quam inde hausi, descriplio. 



Spadix fœmineus sesqui — bipedalis. Pedunculus pedalis et longior, compresso-teres , 

 pallide viridis, pilis rigidulis, in sicco fui vis, tandem deciduis hirsululus, passim 

 adauctus bracteolis transverse lato-triangularibus medio acutis, membranaceis, mar- 

 gine tandem exaridis, pilis uli reliqua superficies adspersis. Ex superioribus (brac- 

 teolis s.) bracteis proveniunt rami 1)^, 1 vel '/^ poil, longi, angulati, ramulos 3, 2 

 sustentantes aut summi in ihachin simplicissimam abeuntes. Squamae ad divisiones 

 reliquarum braclearum forma. Rami 5 — 8 poUices longi, teretes et more solito nodulosi, 

 diametro sesquilineari , apice in raucronem unius linese longitudine excurrentes, basi lon- 

 gitudine 1 — 3 linearum nudi, in reliqua faciefloriferi.Fovecedivergentia-i^dispositœ, prima 

 et décima nona distantia poUicari sejunctis. Labium breviusculum, lato-semiovatum , 

 leviter emarginatum, margine membranaceo hirsuto-ciliato. Flores fœminei lineam cir- 

 citer longi. Calyx pergamenus, siccus, foliolis oblongo-lanceolatis aut oblongis oblu- 

 siusculis carinato-concavis , testaceo-fuscis cum nervo dorsali latiusculo spadiceo. Pelala 

 calyce paullo breviora ovato-lanceolata acuta, pallide fusca. Urceolus breviler sexfidus. 

 Bacca globosa, umbone verticali acutiusculo, 3 lineas alla, nigra. 



Optimus Plumerius de sua specie habet, quae sequuntur: 



Hsec species pluribus radiculis exilibus, longis, durissimis, lentissimis ac super 

 terram erumpentibus innititur. Truncus ejus crassitiem brachii humani vix eequat, 

 rectissimus, ac fere arundinum nostratium modo nodosus. Unde ab incolis genus 

 ejus ignoranlibus arundo sylvarum vocalur, tum propler multiplicem comilatum, 

 plures enim arundinum instar ex eodem csespite enascuutur, tum propter caudicum 

 nodositatem apparentem. Nam nodositas quse in ipsis cernitur non articulala ut arun- 



