( 79 ) 



distinguitur , atlaraen tutius visum est, eam diverso nomine introducere, CjUarn CUm Palmae. 

 illa commisceii. Ex icône certe cl. d'Orbignyi ail valeo depromere, quo ab Acrocomia 

 sclerocarpa distinguatur, sed piniiœ fioiidis ab ill. peregiinatoie lelalse chaiaclerem sat 

 gravem suppcditaiit , et idoneum c|uo specifîcam dlifeientiam recte superstrui posse 

 autunio. Suiit enim pinnse consistentiee fîrmioris atque utraque facie virides, neque 

 sublus roi e glauco (a puiiclis minimis albidis seriatis formalo) adspersse, porro glabite 

 ueque subtus pubescenles. Nei vus médius utrinque prominet, cui adjecli sunt in quovis 

 latere secuudarii subquaterni crassitie inœquales atque cum tertiariis tenuioiibus alter- 

 nantes. Spadicis structura eadem est, ac in Acrocomia sclerocarpa , attamen flores mas- 

 culi paullo minores et petalis acutioribus donati visi sunt. Quod ad fructus attinet in 

 icône Orbignyana eadem dcpingunlui' raagnitudine, qua /Icrocoiniœ sclerocarpcc sunt 

 conspicuse, sed exempia ab ipso Orbignyo relata aliaque a Bonplandio e Paraguaria missa 

 minora sunt, depresso-globosa , vertice (interdum excentrico) parum acuta, diametro 

 exacte pollicari. Cortex ârupx subcartilagineus, in exsiccala crustaceus, nitidus, oliva- 

 ceo-viridis vel l'uscidulus. Caro spissa, dense fibrosa. Putamen spadiceo-fuscum , in spe- 

 cimine examinato, cjuod nucleum nondum evolutum ideoque statum immaturvmi osten- 

 tabat, lineam crassum, durissimum, fere globosum , diametro linearum 8, vertice 

 rotundatum^ basi vix ac ne vix quidem protractum , poris tribus orbicularibus perfos- 

 sum in peripheria paullo supra médium subœqualiter positis. 



Crescit hoec species per vastam plagam in Paraguaria, Bonaria et Colivia. In pro- 

 vincia Corrientes liequenter occvnrit, auctore cl. Orbignyo non sylvestris, sed antiquilus 

 Indis gentis Guaranicae culta; ita in ipso foro oppiduli Haty plantata cernitur. In Boliviœ 

 provincia , qufe a S. Cruce de la Sierra nomen babet, arenosa loca tenet planilieruni 

 et sylvarum margines neque in intinios nemorum recessus migrât. Pari ter in terra Chi- 

 quitorum passini per campos spaisa obviam venit. Floret ibidem ab Octobri in Decem- 

 brem , fructvis maturat Augusto. E caudice farinam préparant Indi, prœserlim dum 

 victus penuria piemuntur, neglecta agricultura. \ ariis nominibus inter Indos salutatur: 

 Mhocajaj vel Bocajd guaranice, Tolai in S. Cruz de la Sierra, vocabulo corrupto ex 

 Chicjuitensium Orotoaich. Bonus Dobrizhot'er de hac palma sequentia affei t : Mbocajay 

 in collibus frec|uentissima , truncum foliaque spinis prolixis validis armata ostentat. 

 Dactylorum, qui teretes et amygtialarum instar dulces (nucleum intelligas : Mart.) jam 

 crudi jam tosti eduntur , racemos proliert. Ex his nucibus oleum, olearum liquori prope 

 par, exprimi potest. Ex eadem palma proveniunt slamina caunabinis lirmiora, e quibus 

 barbarse nationes chordas pro arcu et lineas pro piscatione validissimas conficere soient. 

 Ipse tali per mare sum usus. Ejusdem speciei mentionem quoque facit alius auctor 

 antiquior, P. Barnabas Cobo , ex societate Jesu, in libro nondum, quod sciam , edito, 

 cui titulus « Histor ia del nuevo mundo * anno 1C53 conscripto. lUe capitulo C5 libri 

 sexti bœc habet : « A cierta palma parecida à la de datiles llaman los Indios Chirigua- 

 nos del Peru Tolay, laquai desde cl tronco hasta el cogollo es de provecho. Produce 

 una fruta como avellana de buen sabor, de la quai molida liacen almendradas , y 

 cocida mazamorra 6 poleada de mucho sustento. Tambien sacan délia aceite para corner 



