( 115 ) 



osseo, basi Iriporo. Niiclei rhaphe simplex, peripherica. Albiiinen cartilagiiieuui, oleo Painise. 

 sum, sequabile, pleiumque solidum. Emhryo intra poiiim basilarem. ~ 



Palinœ pleriwtqne elatœ , rariiis médiocres aut subacaules. Caudex so/itar/us, cocoicleus , 

 cylindricns , reclus, annnlatiis. Frondes specfabiles , pinnatœ , petioli. inargine sœpe in opus 

 ftbrosum extensi. Spadices simpliciter ramosi , inter frondes inferiores eriimpentes , spalha 

 compléta lignescente obvoliiti. Flores ocliroleuci. Drupœ fuscœ, exsiiccœ. 



Adnotatio. Generis typus, qualis in specie a cl. Iluniboldtio et Kunlhio , ejus cou- 

 ditoribus, descriptus est, flores masculos polyandros postulavit, drupœ loculos tics et 

 spadicis androgyniam. Recenliore autem tempore plures innotuerunt notée, quibus 

 evincitur, normam genericam latius patere. Offert enim : 1. flores masculos non soluni 

 polyandros, sed etiam hexandros; 2. spadices, prseter androgyuos, alios distincte mas- 

 culos (quales vidi ab illustr. Princ. Maximiliano ^ idensi de palma Pindoba relalos et 

 mibi communicatos) ; 3. porro spadices quoque lege polygamia; diœcte per dislinctos 

 caudices esse distributos e schedula cl. Poppigii colligitur, asseveranlis , palmam esse 

 diœcani. Quibus omnibus recte perpensis quum porro cogitaveris, floi um indolem, qua- 

 lem in Attcdea principe et ceplialote observare licet, cuni Mnximiliance floribus oninino 

 convenire, facile tibi persuadebis, nullum inter Attaleam et Maximilianam essentiale 

 discrimen remanere, pr?eter putamen , quod in illa plures nucleos contineal, in bac 

 autem solummodo unicum. Si vero quis statuerit, et hujus notse dignitatem pro dis- 

 linguendis in Palmarum ordine generibus non sufficere, id moneamus necesse est, aliud 

 esse abortum loculorum , aliud abortum ovulorum : illum ad firmandum generis cha- 

 racterera vix valere, bunc bene. At de pislilli evolutione deque ovulorum primiliva 

 prœsenlia aut defectu in utroque génère nil scimus certi , quam ob causam tutius esse 

 existimavimus , amborum generum limites pro prœseuti scientia ciicumscribcre; reliqua 

 discernetur veniens setas. 



1. ATT ALEA PRINCEPS, Mart. 



Tab. IV, fig. 2, et tab. XXXI5. 



M. caudice procero, vertice petiolorum basibus corouato; spadicis masculi ramvilis 

 paleaceo-farinaceo-albis , postice hinc florigeris inde nudis, antice undique florigeris; 

 calycibus masculis minimis; staminibns inclusis cpiam petcda fiisiformi-ckwata duplo 

 brevioribiis ; floribus fœmineis 2 — 4 secundis in ramo spadicis; drupa ovato-oblonga 

 (magnitudine ovi gallinacei), putamine in parietis corticem crassitie œquantis medio 

 fibrarum fasciculis perfosso, circa verticem impressum et poros 3 — 4 lin. a basi dis- 

 tantes dentato. 



Palmier motacu, d'Orb., n.° IC, ciini icône. 



Caudex in altitudinem 30 — 50 pedum evehitur, pedem et quod excedit crassus, 

 cylindricus, ubique uotatus cicatricibus frondium indeque irregulariter torosus, in 



VII. Bot. , 3/ part. J 5 



