ObfervtHo CCXtTT, 



OBSERVATIO CCXIII. 

 D* GEORGII WOLFGANGl WEDEUI* 



Morbo infputatp, 



NOti pauca Cuat, qux & ignominias: & remedii chara- 

 fterefuncinfignica, prouc vel affe&us conjun&us ea 

 definic, vei finxs diverfus difcriminac. Quid magis 

 alapaoffendit,&iracum animum reddic? Ec camea 

 exemplalegas, ubialapafuiiremedio,qualequidemin fcholis 

 medicis indubium adluxacam maxillajn, indeqi ri&um aper*. 

 $um curandum haberur, experim$nt6 B.Rolfmcit Efit.affe5i.far* 

 ticj.i* p f 2* c. j.p,io4. 



Aliud ver&, prim6periculofiim ofe adftances, hinc ver6 

 lucrofum Scquingencis imperialibus aChano quodam Indico 

 remunerarumChirurgo, quipraefacusveniamfola inflid&ala- 

 pa ipfum refticuerac, memorac G. Anderfen. Itin. Ind, 1. i. c. 24. 

 Idem de fputo valec, quod ore ejicimus^ communi quidem hoe 

 loc6 cum faliva aecepcione. 



Oper^precium sft disquirere, quisnam ficmorbus apud 

 Plaut.Cfiptiv.^cJ.j.fc,!. quiipucacur, quidq;perhuncip(urn 

 a&um innuacur. Enimverd & faaec cura relinquicur Medic^ 

 Verbaicahabenc: 



Ecillicifti, qui (pucatur? morbusinterdum venic. 

 Ec eum morbum mihi eflp, uc qui me opus fic infpucarior, 

 H. Ne verere : mulcos ifte morbus homines macerat* 

 Quibus inipucari faluci fui^ acque aliis profui c. 



Sine dubio mens in gener^ eft abftrahere Hegionem ab 

 Ariftophonte, uc procpl recpderet, fifyique eaverec* nedum au* 

 fculcarec, vel crederec, illum enim infanum efle, & percicum fu* 



iiom ftimufe fecils tederp stlip^ Ad augendanj hms * ncuI - 



p^cio» 



iJ 



