»30 



ARTICULUS IV. 



De 



GANGRJENA & SPHJCELO. 



GAngrana nacales fuas debec Gracia? & depafci deno* 

 tat , quia hoc in affediu partes &nas & integrae avide 

 quafi devorantur. Sphacelus verd appellationem 

 accepit ama&ando, jugulando, enecando, quia tunc 

 partes plane funt interfe£fce & mortuse : vulgo audic Ignis San- 

 &i Antonii vel Marcelli : Differunt hi affe&us ration e magni- 

 tudinis (eu quoad magis & minus : in (phacelo namque mem- 

 brum (errfu & vica privatum, adedque plane emortuum eft: 

 in gangrama vero nondum adefttotalis&perfefta partis cor- 

 ruptio: hinc quamdiu, fcribente Syhio> in gangranas metu 

 color cutis adhuc rubeus autfubpurpureuseft, tamdiu corru- 

 ptioeft incipiensatque talis , ut ad integritatem redire poilis 

 pars affedta : quamprimum antem ad nigredinem pervenic^ 

 conclamatumeft, &canquam extreme corrupta atqueemor- 

 tua cutis aut fponte aut arte a vicina feparanda> ne pars fin- 

 cera trahacur,fed membrum affe&um fervetur* 



Afficiuntur verd mortificatione hac utplurimum artus 

 partesque externae, pedes nempe & brachia; utut interdum 

 & intern^ eadem juxta nonnullos corripiantur : quam opi- 

 nionem tamen nonomnes admittere videntur, ftdpotius ad 

 inflammationis quoddamgenus reducunt cum fingulari pu- 

 credine. Faciem fphacelacam ance aliquot annos in auriga 

 videre eoncigic , cui anfam prasbuit vefpa i£tu fuo mahgno 

 frontem infeftans. Imo non folum partes molliores^ fed & 

 ipfa olTa fphacelus inta&a non relinquic, Auchore D.Sen- 

 nerto. 



Cauiaeftomne id> quicquid calorem nativum partis de- 

 ftruic : deftruicur aucem hic cum vel a contrario, corrumpi- 



rr } tur, 



