PANDION ICHTHYAÊÏUS. 
13 
PANDION ICHTHYAETUS. 
(l'laat 5, lig. 1 , 2.) 
Dit is de grootste der beide bekende soorten. 
Vleugel 16 duim tot 17 duim 4 lijnen. Staart 9 duim 6 lijnen tot lü duim. 
Middelteen 24 tot 27 lijnen. 
Oogen vuü-zvvavelgeel. Washuid en bek loodkleurig, naar voren in het zwart 
trekkende. Pooten blaauw- of geelachtig wit. 
Oud. Onderbuik, schenkelvedereu , onderste dekvederen van den staart, en 
de drie eerste vierden der staartpennen wit. De overige deelen grijsachtig bruin , 
op den hals en kop in het grijs, op de groote slagpennen en het laatste vierde 
van den staart in het bruinzwart overgaande. 
Jeugdig kleed. Ongeveer als bij den jongen Haliaëtus leucogaster. 
Deze soort werd door onze reizigers op de drie groote Soenda-eilanden waar- 
genomen. 
Deze groote vogel wordt op Java bij de monden van alle groote rivieren aan- 
getrotien. Hij is ook op Borneo zeer menigvuldig langs de rivier Doeson en aan 
de oevers van het meer Karau. Hij is niet schuw en het gelukt den jager dik- 
wijls hem te kunnen bekruipen. Hij voedt zich nagenoeg uitsluitend met visch , 
eet echter, bij gebrek daaraan, ook het vleesch van doode dieren. 
PANDION HUMILIS. 
(Plaat 5, tig. 3.) 
Dit is de kleine soort. Wij hebben reeds vermeld , dat zij in alle opzigten , 
behalve hare veel minder aanmerkelijke grootte , op de groote soort gelijkt. 
Vleugel 13 tot 14 duim. Staart 6 duim 3 lijnen tot 7 duim. Middelteeu 19 
tot 20 lijnen. 
Wij ontvingen door onze reizigers slechts een voorwerp dezer soort. Het werd 
in Maart 1835 bij Padang-bessie op Sumatra door den heer S. Müller geschoten. 
