SPIZAËTUS GURNEYI. 
17 
SPIZAËTUS GURNEYI. 
(Plaat 9.) 
Deze soort wijkt van alle overigen af door de puntige vederen van haren kop 
en nek, die echter geene kuif vormen. Het is een groote vogel, die buitenge- 
woon zware klaauwen heeft. Hij werd tot nog toe slechts in de groep van Hal- 
mahera, en wel op de eilanden Halmahera, Morotai, Batjan en Ternate aange- 
troffen , en hij schijnt zelfs aldaar zeldzaam te zijn , daar wij er slechts vier 
voorwerpen van ontvingen. 
Vleugel 18 duim 10 lijnen tot 19 duim 6 lijnen. Staart 12 duim 10 lijnen 
tot 14 duim 1 lijn. Voetwortel 4 duim. Middelteen 29 tot 32 lijnen. 
Oud. Roetzwart, maar de slagpennen, vooral de grooten , van onderen aan 
hare wortelhelft witachtig met zwart gemarmerd, en de staartpennen met een 
tiental grijs gemarmerde dwarsbanden. 
Jong. Kop, hals en onderdeden witachtig okergeel, min of meer met lichtbruin 
gevlekt. Overige bovendeelen en staart donkerbruin, met onduidelijke grijs ge- 
marmerde dwarse banden. 
Omtrent hare levenswijze is ons niets bekend geworden. 
HAVIKKEN. ASTURES. 
Men vat onder dezen familienaam eene aanmerkelijke reeks van valkvogels 
zamen , die min of meer op onzen gewonen Havik en Sperwer lijken, en in het 
algemeen voornamelijk gekenschetst zijn door hunne tamelijk korte vleugels. 
Wanneer men èe Arend-Havikken daarvan afscheidt, blijven al de soorten over, 
wier voetvi^ortels naakt , dat is te zeggen , niet met vederen , maar met schil- 
den of schubben bekleed zijn. De soorten van onzen Indischen Archipel zijn de 
volgenden. 
3 
