NISUS CEUENTUS. 
23 
NISUS CRUENTUS. 
(Plaat 14, 15 ni 16, fig. 1 en 2.) 
Men treft op de eilandengroep van Halmahera en op Guebeh eenen Sperwer 
aan, die niet te onderscheiden is van den in Australië voorkomenden Nisus cru- 
entus. Deze soort biedt intusschen het zonderlinge verschijnsel aan , dat hare 
kleuren , nagenoeg volgens elk eiland van voornoemde groepen , min of meer in 
het oog vallend gewijzigd zijn. Bovendien is zij merkwaardig, doordien haar 
kleurstelsel aan dat van Nisus erythrauchen en cirrhocephalus herinnert, en dat 
zi] in onzen Archipel veel menigvuldiger is dan eerstgenoemde soort. Wij heb- 
ben een vijftigtal voorwerpen van deze soort onderzocht. 
Vleugels 7 duim 11 lijnen tot 10 duim 2 lijnen. Staart 5 duim 11 lijnen tot 
8 duim 5 lijnen. Middelteen 13 tot 19 lijnen. 
Oud. Bovendeden min of meer zwartachtig grijs, de voormantel veel lichter 
en dikwijls min of meer roestkleurig. Onderdeden roestkleurig, dan eens in het 
grijze, dan in het bruinroode trekkend en dikwijls van duidelijke of onduide- 
lijke dwarse lichtere banden voorzien. Staart somtijds een twaalftal donkere dwarse , 
smalle banden vertoonende. Onderdekvederen van de vleugels grijs of witachtig , 
met of zonder bruinroode dwarsbandjes. Onderzijde der vleugels met of zonder 
zwarte dwarsbanden. 
Jeugdig kleed. Bovendeden donkerbruin , de vederen en pennen met zwart- 
achtige dwarsbanden en veelal roestkleurige randen , de staartpennen met een 
twaalftal zwarte dwarse banden. Onderdeden witachtig, maar op de schenkels dik- 
wijls in het roestkleurige trekkend, en overal met zwartbruine vlekken, die naar 
achteren , somtijds ook op den krop , min of meer den vorm van dwarse vlek- 
ken of zelfs banden aannemen. Onderdekvederen der vleugels witachtig of flaauw 
roestkleurig, met enkele of digt staande, overlangsche of dwarse vlekken. 
Onze voorwerpen bieden onderling, voornamelijk volgens de landstreken, de 
volgende afwijkingen : 
