NISUS APPKOXIMANS. 
25 
Wij ontvingen van deze soort slechts een jong voorwerp afkomstig van Ti mor, 
en de heer Wallage trof haar op Lombock en Flores aan. Zij behoort eigenlijk 
in Tasmanië en Australië t'huis , waar zij zeer menigvuldig is , komt echter ook 
op Nieuw-Caledonie voor, en het schijnt dat men bovengenoemde eilanden als 
de noordelijke grens van hare verspreiding beschouwen moet. 
Ons voorwerp van Timor vertoont de volgende verhoudingen. Vleugel 10 duim 
10 lijnen; staart 9 duim 4 lijnen; voetwortel 3 duim; middelteen 21 en een 
halve lijn. 
Bij zes voorwerpen van Australië en Tasmanië zijn deze verhoudingen als 
volgt. Vleugel 9 duim 11 lijnen tot 11 duim 6 lijnen; staart 8 duim tot 9 duim 
6 lijnen; voetwortel 2 duim 8 lijnen tot 3 duim; middelteen IG tot 21 lijnen. 
Oud. (van Australië). Bovendeelen en wangen bruin, zeer weinig in het grijs- 
achtige trekkend, en door een, ofschoon zeer onduidelijken rosbruinen nekkraag 
afgebroken. Alle onderdeden en de onderste vleugeldekvederen met afwisselend zeer 
fijne witachtige en breedere rosse maar met bruin gezoomde dwarsbandjes be- 
dekt; intusschen is het ros op de schenkelvederen, en de onderste dekvederen 
van de vleugels en den staart voorheerschend. Slagpennen aan de onderzijde 
witachtig met zwartachtige dwarsbanden. Staartpennen met 20 tot 24 lichte 
dwarsbanden. Oog en pooten geel. Washuid blaauwachtig loodkleurig. 
Eerste kleed. Ongeveer als bij de jongen van Nisus cruentus ; maar de vlek- 
ken van de borst groot en hart- of druppelvormig , en de overige onderdeden 
naar achteren met breede volkomene dwarse banden. 
NISUS TORQUATUS. 
(Plaat 17.) 
Deze soort , die den Nisus cruentus op de reeks der eilanden , zich van Java 
tot Timor uitstrekkende, vervangt, heeft in het algemeen veel overeenkomst daar- 
mede, is echter standvastig onderscheiden, doordien de binnenvlaggen der slag- 
4 
