28 NISUS TEINOTATUS. 
grijsaclitig bruinrood. Buik en schenkelvederen veel lichter en in het witachtige 
trekkend. Onderdekvederen van den staart wit. Staartpennen zwart, op hare bin- 
nenvlag met drie groote, witte, ronde vlekken. Grondhelft der slagpennen van 
onderen met witte vlekken, die min of meer de gedaante van dwarsbanden aan- 
nemen. Onderdekvederen der vleugels witachtig. 
Jeugdig kleed. Bovendeden rosbruin , met zeer onduidelijke zwarte dwarsvlek- 
ken. Onderdeden wit, met overlangsche zwarte vlekken. Witte staartvlekken als 
bij de üuden. 
B. Derde slagpen over de overige heen reikend. Teenen kort, tamelijk dik. 
Van deze onderafdeeling kent men slechts eene soort. Dit is 
NISUS SOLOENSIS. 
(Plaat 19, fig. 4, 5, 6.) 
Deze kleine soort is gemakkelijk van alle overige Sperwers te onderscheiden , 
hetzij door het bovenvermelde verschil in de onderlinge verhouding der slag- 
pennen , hetzij door de kleur dezer pennen , wier zwarte tint slechts aan den 
grond van hare onderzijde in wit overgaat, terwijl ook de onderdekvederen der 
vleugels eöen wit zijn. Slechts bij jonge voorwerpen merkt men eenige zwarte 
dwarsbanden aan de slagpennen , en eene zwarte vlek aan het einde der groote 
onderdekvederen van de vleugels op. 
Vleugel 6 duim 8 lijnen tot 7 duim 3 lijnen. Vleugelpunt 23 tot 31 bjnen. 
Staart 4 duim 7 lijnen tot 5 duim. Voetwortel 18 tot 23 lijnen. Middelteen 
10 en een vierde tot 11 en een halve lijn. 
Oogen purperbruin. Washuid , ooghuid en pooten lichtgeel (von Rosenberg). 
Oud. Bovendeelen en zijden van kop en hals grijsachtig leikleurig, op de 
groote slagpennen in zwart overgaand. Onderdeden witachtig , maar op de zijden , 
de borst en den krop in grijs overgaande, hetgeen wederom, volgens de voor- 
