38 
CIKCAEÏUS SULAËNSIS. 
CIRCAETUS SULAËNSIS. 
(Plaat 23, fig. 4, 5, 6.) 
Deze vogel vervangt op den Soela-Archipel den Circaëtus rufipectus van Celebes. 
Hij stemt daarmede in de meeste opzigten overeen; maar hij is steeds kleiner, 
en de witte vlekken der onderdeelen nemen geheel en al den vorm aan van 
dwarsbanden. Men treft bij deze soort, even als bij Circaëtus rufipectus en bascha 
voorwerpen aan , die den kop , hals en de onderdeelen witachtig en meer of min 
donker gevlekt hebben. 
Vleugels 10 duim 9 lijnen tot 11 duim 8 lijnen. Staart 7 duim 11 lijnen tot 
8 duim 8 lijnen. Middelteen 15 en eene halve tot 16 en een vierde lijn. 
WESPENDIEVEN. PERNES. 
De Wespendieven zijn kennelijk , doordien de vederen hunner teugels niet 
borstelachtig zijn gelijk bij de overige roofvogels, maar wezenlijke vlaggen hebben. 
II. m EIGENLIJKE WESPENDIEVEN. PERNIS. 
Bij deze vogels zijn de teugelvederen schubachtig en zeer digt geplaatst. Zij 
behooren in Europa, Afrika en Azië t'huis, en er zijn met naauwkeurigheid slechts 
twee soorten bekend, van welke de gewone. Pernis apivorus , in Europa , in Afrika 
tot aan de Goudkust en in Azië over Siberië tot Japan verspreid is; terwijl de 
tweede in Oost-Indië voorkomt. Men zegt dat in Nieuw-Guinea eene derde. 
Pernis longicaudus , gevonden wordt , maar men heeft haar nog niet naauwkeurig 
met onze Indische soort vergeleken , en hare kenmerken niet behoorlijk uiteengezet. 
De Wespendieven hebben eenen zwakken bek, korte met schubben bekleede 
