18 PITTA KUFIVENTKIS. 
ontbreekt; de roestroode kleur van den nek is vuriger en strekt zich ook over den 
bovenkop uit; de vleugels zijn, even als de rug, olijfgroen; de zwarte band langs 
den voorrand van den blaauwen borstgordel ontbreekt , en de zwartachtige band 
achter dezen gordel is smal en trekt dikwijls in het roodachtige ; de witte vlekken 
der vleugels zijn tot de derde en vierde slagpen beperkt; en de vleugel zelf is 
slechts 3Vi tot 3Vo duim lang. 
Deze soort werd op Batjan en Halmahera aangetroffen ; op laatstgenoemd 
eiland bij Dodingo aan de westkust, en bij Galela aan de noordoostkust. 
PITTA CYANONOTA. 
Deze soort werd door de heeren Wallace en Bernstein op Ternate verzameld. 
Zij heeft in grootte en kleur zeer veel overeenkomst met Pitta rufiventris , 
maar onderscheidt zich van deze soort op een» zeer in het oog vallende wijze , 
doordien haar rug en hare vleugels geheel van eene sombere indigo-blaauwe in 
het wit trekkende kleur zijn , overeenkomstig met die , welke de staart der soorten 
van deze af deeling vertoont. 
F. Soorten , onderling zeer verschillend maar fraai van kleur. Nek en de achter- 
of geheele boven-kop vurig rood of licht metaalblaauw ; rug rood of purperblaauw. 
PITTA BAUDII. 
Plaat 5 , fig. 1 en 2. 
De kleuren van deze soort, die door Dr. S. Müller, in 183G, in het zuide- 
lijk Borneo ontdekt werd, zijn zoo eigenaardig verdeeld en zoo fraai, dat men 
luiar niet ligt met eenige andere soort kan verwisselen. Het zijn voornamelijk de 
roode rug en de licht blaauwe bovenkop, die dadelijk in het oog vallen. 
De vogel in het volkomen kleed heeft den ^-eheelen bovenkop van het voor- 
hoofd af tot bij het einde van den nek met smalle , langwerpige vederen bedekt , 
