8 PITTA NOVAE GUINEAE. 
maar op de borst en den buik in het blaauvve , op den krop in het gele trekt ; 
doordat de x^itte band op de vleugels smal en slechts op de vierde tot zevende 
slagpen beperkt is ; dat het rood op het midden van den voorbuik door eene 
groote blaauvi'zwarte vlek vervangen wordt, en doordat de boven-dekvederen van 
den staart grootendeels de kleur van den rug hebben of slechts eenigen de wit- 
achtig metaalblaauw^e metaalkleur vertoonen , die bij de overige soorten van deze 
onderafdeeling zoo zeer in het oog valt. De staartpennen zijn groen, even als de 
rug , ofschoon een weinig donkerder. 
üe bek is zwart en de pooten hebben eene vale lichtbruine kleur , terwijl de 
nagels nog lichter zijn. De oogen zijn, volgens Quoy en Gaimard, wit. 
Geheele lengte G duim. Vleugel 3 duim 5 lijnen. Staart 1 duim en 2 lijnen. 
Eek nagenoeg 9 lijnen. 
Deze soort werd door de Fransche reizigers Quoy en Gaimard aan de Noord- 
kust van Nieuw-Guinea ontdekt, en later door den Engelschen reiziger Wallage 
bij de haven Dorey en ook op de Aroe-eilanden aangetroffen. Men kent tot nog 
toe geene bijzonderheden omtrent hare levens.wijze , hare zeden en de wijzigin- 
gen , welke de kleuren van haar vederkleed mogelijkerwijze , volgens den leeftijd , 
kunnen ondergaan. 
PITTA BAN GKANA. 
Plaat 2, fig. 5. 
Men heeft de ontdekking dezer Pitta te danken aan den Hoog-Edel Gestr. 
Heer J. F. R. S. van den Bossche, thans Gouverneur van Sumatra's west- 
kust , voormalig Resident van het eiland Bangka , alwaar eenige voorwerpen door 
dezen onvernioeiden hoofdambtenaar verzameld en aan het Rijks Museum van 
Natuurlijke historie ten geschenke aangeboden werden. 
Zij onderscheidt zich van de overige soorten dezer onderafdeeling doordat 
de vederen van haren bovenkop , vooral die welke dit gedeelte aan de zijden 
begrenzen , aan hare tweede helft roodbruhi zijn. Overigens heeft zij , behalve 
