DACELO CYANOTIS. 
19 
van de keel, en de onderdekvederen der vleugels zijn grijsachtig wit, in het 
roestgeel trekkende. 
De nog niet volwassene jonge mannetjes vertoonen een vederkleed, slechts 
door een weinig fiaauwere tinten verschillend van dat der ouden ; maar hun bek 
is grootendeels zwartachtig. Bij de jonge wijfjes schijnen de kleuren van het 
vederkleed, vooral het blaauw der vleugeldekvederen later dan bij de mannetjes 
hare volmaaktheid te verkrijgen. 
Deze vogel werd in de noordelijke gedeelten van Celebes waargenomen , en 
behoort in het algemeen onder de zeldzame soorten. 
DACELO TOROTORO. 
Plaat 6, fig. 3, 4. 
Deze soort biedt het geheel eigenaardige kenmerk aan , dat de zijranden van 
het voorgedeelte der kaken van eene rij insneedjes, gelijk de zoogenaamde tan- 
den van eene zaag voorzien zijn. Zij is bovendien gemakkelijk te herkennen aan 
de kleuren van haar vederkleed. 
Hare geheele lengte bedraagt ongeveer 7 duim , die der vleugels 2 duim en 
10 tot 11 lijnen; van den staart 2 duim tot 2 duim 5 lijnen, die van den sna- 
vel 16 tot 17 lijnen. 
De bek is geel van kleur; de pooten zijn bruinachtig geel. De kop en hals 
zijn geelachtig roestkleurig, maar men ontwaart, aan weerszijde van het achter- 
hoofd, eene groote zwarte vlek; de oogkring is eveneens zwart, en bij de wijfjes 
is bovendien het geheele midden van den bovenkop van deze kleur. De krop , 
borst en zijden van den romp zijn geelachtig roestkleurig ; de overige onderdee- 
len , zooals ook de onderdekvederen der vleugels zijn daarentegen veel lichter en , 
vooral op de keel, in het witachtige trekkend. De mantel is zwart; aan zijn 
achtergedeelte echter, gelijk de schoudervederen, olijfgroen. De staartpennen zijn 
groenachtig blaauw, de rug en vleugelvederen zoo als ook de zoomen der zwarte 
slagpennen van diezelfde kleur, maar doffer. 
