DACELO PKINCEPS. 
21 
ker , en in het geheel niet in het groene trekkend ; het wordt echter bij het wijfje 
afgebroken door twee vaal roestgele strepen , waarvan de eene langs de boven- 
zijde der knevels loopt, terwijl de andere aan den grond van den bovenbek 
begint en zich boven het oog tot aan de zijden van den nek uitstrekt; bij het 
jonge mannetje is daarentegen slechts eene roestgele streep aan den grond van 
het voorhoofd aanwezig. De keel is witachtig en een breede nekkxaag vaal roest- 
geel. Alle overige bovendeden zijn bruin, maar de vederen hebben geelachtig 
rosse zoomen , en de randen der slag- en staartpennen trekken in het geelachtig 
roodbruine. De onderdeelen achterwaarts van de keel zijn wit-, trekken echter 
min of meer in het roestgele, en elke veder, behalve die van den achterbuik 
en van onder den staart zijn van twee tot drie bruine, min of meer halvemaan- 
vormige, dwarse banden, voorzien. 
Het blijkt uit voorstaande opgaven , hoeveel er ook bij deze soort nog waar 
te nemen valt, alvorens men zich beroemen mag de kleurveranderingen van haar 
vederkleed grondig te kennen. 
DACELO FÜLGIDA. 
Plaat 9, fig. 1. 
Wij bezitten van deze, door den Engelschen reiziger Wallage op de eilan- 
den Lombok en Flores ontdekte soort slechts een enkel voorwerp. 
Zij is zeer kennelijk aan de kleuren van haar vederkleed , die weinig ver- 
scheidenheid aanbieden, maar aangenaam voor het oog zijn. 
Zij behoort onder de tamelijk groote soorten , vermits hare geheele lengte 
ruim 10 duim bedraagt. Die van de vleugels is 4 duim 9 lijnen, van den staart 
4 duim 1 lijn, en van den bek 1 duim 7 lijnen. 
De bek is fraai rood, terwijl de pooten in het leven eene roodachtig geel- 
bruine kleur schijnen te hebben. De hoofdkleur van alle bovendeelen van den vogel 
met de zijden van den kop, hals en romp, de schenkelvederen en de onderzijde 
der staartpennen is een zwart, hetgeen echter op het achterhoofd, den mantel 
