DACELO ALBICILLA. 
33 
volgens de eilanden welke zij bewonen, en dat deze wijzigingen somtijds zelfs 
plaats hebben op eilanden , die vlak tegenover en zeer digt bij elkander liggen. 
De nieuwe natuurkundigen hebben deze vogels onder den naam van Tanysi- 
ptera van de overige Bosch-IJsvogels afgezonderd. 
Er zijn slechts 4 soorten van deze kleine onderafdeeling bekend. De eene , 
Dacelo sylphia , bewoont de noordkust van Australië , de drie overigen worden 
in Nederlandsch Indic aangetroffen. Bij twee der laatstgenoemden is de mantel 
zonder vlekken, de derde daarentegen heeft dit gedeelte, in het volkomen kleed 
van eene groote witte vlek , in het onvolkomen kleed van verscheidene rijen 
bruingele vlekjes voorzien. 
DACELO DEA. 
Plaat 13, en PI. 15, fïg. 1, 2. 
Dit is de grootste der beide soorten met eenen ongevlekten mantel. 
De lengte van haren bek bedraagt ongeveer 15 lijnen, die der vleugels 3 duim 
en 4 tot 10 lijnen, die van den staart, zonder het middelste paar verlengde 
pennen , 3 duim 1 tot 5 lijnen , terwijl deze verlengde pennen somtijds tot nage- 
noeor 1 voet lengte bereiken. 
De voorwerpen in het volkomen kleed vertoonen in het algemeen de volgende 
kleurverdeeling. De bovendeelen en zijden van den kop en hals, de mantel en 
vleugels zijn blaauvirzwart , maar deze kleur gaat op de zijden of den geheelen 
bovenkop , op de vleugeldekvederen of zelfs op de einden der mantelvederen in 
een min of meer helder groenblaauw over. Alle onderdeden en de rug van achter 
den mantel zijn zuiver vi^it; maar de groote bovendek vederen van den staart zijn 
somtijds gedeeltelijk zwartblaauw. Het middelste paar staartpennen heeft de schijf 
wit ; het versmalde gedeelte dezer vederen is steeds blaauw , het breedere grond- 
gedeelte daarentegen biedt allerlei afwijkingen , vermits het somtijds blaauw en 
in dit geval veelal wit gezoomd is , bij andere voorwerpen blaauw met witte 
onregelmatige vlekken en overlangsche strepen , bij nog andere wit , met een 
5 
