50 



Over het reukorgaan een oordeel te vellen, gaat 

 met eenige moeijelijkheid gepaard. Om van de be- 

 trekkelijk vrij groote uitgebreidheid van de reukze- 

 nuw in de hersenholte te besluiten, dat evenredig 

 aan deze ontwikkeling het dier met dit fijne vermo- 

 gen is begaafd, zoude, dunkt mij , eenigzins ge- 

 waagd zijn. Door den kleinen afstand tusschen de 

 beide oogkassen is natuurlgk het zeefbeen zeer in 

 ontwikkeling terug gebleven, en de zenuwuitbreiding 

 kan daar niet tot den fijnen reuk aanleiding geven. 

 Daarenboven is de neusholte zelve zeer smal. 



Den smaak te beoordeelen is misschien nog moei- 

 jelijker. Alleen de tong kan ons hier eenige inlich- 

 ting geven. Burmeister verhaalt van den Tarsius 

 Spectrum, dat hij nooit twee raaien van hetzelfde 

 water dronk, en van geene spijze at, die reeds half 

 gegeten was. 



De oogen zijn groot en derhalve geschikt om vele 

 lichtstralen te gelijk op te vangen. De oogbol heeft 

 eene breedte van 1 1 mm. en eene lengte van voren 

 naar achteren van 9 mm. De oogzenuw dringt niet 

 regt maar schuins van binnen naar buiten in den 

 oogbol. 



De oogleden zijn ruim, doch de opening der oog- 

 leden is betrekkelijk veel naauwer. Op den tarsus 

 staan oogharen van één tot 2 mm. lengte. De 

 membrana nictitans vormt een halvemaanvormig vlies , 



