27 



peezen, waardoor het bovenste deel van den voor- 

 arm vrij dik is, in tegenoverstelling van den 

 dunnen handwortel. Vooral de spieren aan de 

 binnen oppervlakte van den voorarm zijn stevig ont- 

 wikkeld. 



Alleen van den algemeenen vingerbuiger [flexor 

 digitorum communis sublimis et profundus) moet iets 

 bijzonders worden aangemerkt. 



De oppervlakkige buiger van de vingers {flexor 

 digitorum sublimis) is klein , en heeft eene peezige ver- 

 binding met den diepliggenden buiger. De eerste 

 splitst zich in de hand in vier peezen ^ welke door 

 vier peezen van den diepliggenden buiger {flexor di- 

 gitorum profundus) doorboord worden. Deze doorbo- 

 ring heeft plaats voor den tweeden , derden en vier- 

 den vinger op 't midden van het eerste vingerlid, 

 voor den vijfden vinger op het middelhandsbeen 



^) l)eze zonderlinge afwijking heb ik nergens anders aangetee- 

 kend gevonden. Slechts in ééne hand is het door ra ij waargeno- 

 men , omdat het praepereeren voor de andere mislukte. Hoogst- 

 waarschijnlijk moet het als een' lusus naturae beschouwd worden. 

 Hoe eene dergelijke afwijking kan ontstaan , wordt , naar mij toe- 

 schijnt, eenigzins opgehelderd door het volgende uit soemmerring's 

 Lehre vort den Muskeln und Gefössen des menschlichen Kór pers 

 umgearleitet von theilb , Leipzig 1841 Ie Abth. pag. 266 : Schon in 

 der Hohlhand wird auf der vorderen Flixche jeder Sehne eine Furche 

 sichtbar, die im Absteigen tiefer wird , so dass es in der Mitte des 



