24 



eene peesachtige plaat met elkander zijn verbonden; 

 bij de aanhechting aan den arm zijn zij wederom 

 vereenigd i). 



De tweehoofdige spier (m. biceps brachiï) vertoont 

 niets bijzonders dan dat de twee hoofden tot de 

 eindpees toe geheel kunnen gescheiden worden; 

 daarenboven gaat zij door het korte hoofd eene 

 verbinding aan met het lange hoofd van de raven- 

 beksarmspier (m. coracobrachialis). 



De ravenbeksarmspier (m. coracobrachialis) is twee- 

 hoofdig. Het groote hoofd ontspringt langs den ge- 

 heelen binnenkant van het bovenarmbeen, en 

 gaat eene verbinding aan met de tweehoofdige spier 

 (biceps); het kleine hoofd neemt haren oorsprong, 

 van den ondersten rand van het ravenbeksuitsteeksel 

 (processus coracoideiis). Beide hoofden worden ge- 

 scheiden door de uitwendige huidzenuw (m. cutaneus 

 externus) 2), 



^) Bij Tarsius Spectrum is insgelijks een in twee deelen ge- 

 scheiden deltoicles aanwezig. 



Meckel vond deze spier bij vele dieren in twee deelen geschei- 

 den , welke ook eene verschillende aanhechting bezaten. Bij Lemur 

 vond hij zelfs drie deelen. Meckel System der vergl. Anatomie, 

 Bd. III. S. 463 ff. 



Vrolik Recherches anatomie comparée sur Ie Chimpansé Araster- 

 dam 1841 vergelijkt deze verdeeling bij den <?e//oii/e* van den leeuw, 

 waar hij in een voorste en achterste deel is gescheiden, pag. 29. 



^) Bij vele dieren wordt deze spier tweehoofdig aangetroffen. 



