8 



De kop van ter zijde gezien zoude eene eivor- 

 mige gedaante bezitten, zoo niet de vooruitstekende 

 en eenigzins opgetrokken snuit hieraan verbonden 

 was. De kop is geheel behaard; zelfs de neus is, 

 rondom de neusgaten met haren, hoewel uiterst 

 kleine, bezet. 



De neusgaten zijn boonvorraig, en zoodanig tegen 

 over elkander geplaatst, dat de beide insnijdingen 

 naar elkander toegekeerd zijn. Door eene groeve zijn 

 de neusgaten gescheiden. 



Dewijl de onderkaak een weinig naar achteren is 

 teruggetrokken , steekt de neustop 7 mm. voorbij den 



Reeds leeuwenhoek heeft dergelijke structuur van de haren bij 

 Mu8,Felis, Talpa, Cuniculus , Mustela Erminea en BI. Putorius on- 

 gemerkt. Zie VAN CHARANTR, Dissevt. de meritis Leeuwenhoeckii , 

 Lugd. Bat. 1844, pag. 57. Fig. 15 en 16 van bijgaande afbeeldingen 

 beantvi'oorden grootendeels aan bovengemelde beschrijving der haren, 

 c. F. HEUsiNGER, Spstem der Histologie, Evster Theiï , Histographie 

 Eisenach 1822 S. 187, zegt van de haren van den mol, de 

 muizen en vleermuizen, dat zij afwisselend zwart en doorschijnend 

 zijn. De zwarte gedeelten zijn breeder, en geven aan het haar eene 

 gelede gedaante. H. twijfelt of het donkere gedeelte aan verdikt 

 hoornweefsel dan wel aan pigment moet worden toegeschreven. Zie 

 Taf. T. fig. 32, 33 en 84. 



Eble , Die Lehre von den Haarert in der gesamtnten organischen 

 Natur, Wien 1831. Bd I. S. 162. tf., spreekt over de haren van 

 muizen en vleermuizen, waarin hij donkere dwarse ringen aantrof, 

 die regelmatig op elkander volgden. Bij sommige vleermuizen was 

 een haar <loor een ander fijner spiraalswijs omwonden. Zie fig. 

 72-83. 



