De Aphonia precu m ^ Ang elic£ fahitationts^c, 2 j j 



{ueratjgeftibus folum & incpndito fono id indicavit, necaliudun- 

 quam verbum protuHt ; Orationem vero Dominicam , Symbalum 

 Apoftolicum &SalutaEionem Angelicam, quoties peramicos ab eo 

 defiderabatpr, claris& diftindlis verbisrecitarepotuit , id quod ego 

 aliquando cum quodam Dnn.meorumCoIlegarum jam ante quos- 

 dam annos def undo, audivi, &: mirati fuimus, nam nec ego , iicet ali- 

 quorieseundem vifitaverim) necdomefticie|usdem , uti di<Sum,ul- 

 lum unquam aliud verbum per totum morbi decurfum ex eodem au- 

 diveramus , hi verb fandte teftabantur , recitare illum didla , quoties 

 expetitum fuerit, potuiffe^idqupdS^pofteaaliinon fine admiratio» 

 lae mihi retulerunt^ 



SCHOLIOR 



Slrnlie fere exemplum aliquotabhinc annis inSocrumea, Ma* 

 trona pia , quinquagefimum aetatis annum fupergrefTa , obfer- 

 vavi ; quae vegeta & nullo prius de fymptomate conquefta, 

 fubito in graviflimatTn apoplexiam inciderat, paucospoft dies 

 in dextri Tateris p^ralyfin (qua cum ultra triennium confli- 

 dlabatur, usquedum novus infultusapopledlcuseam vita exueret,) 

 terminatam, quae imprimis obconjunfl:amaphoniam, cum caeteri 

 fenfiis funftiones ficfatisrite fehaberent,moIeftafueraC. Quam* 

 visenimnihil fere verborum , praeter ufitatiores ipfi quasdamfalu- 

 tandi formulas, prpferrevoluerit , Orationem tamen Dominicam, 

 fafto quidem a filia exordio, clare fatis&diftinfte recitare potuit; 

 idquod a nervprumad linguae motum deftinatorum laxitate dedu- 

 cere (olitus fueram , fpiritibusnempeporulose-orumaparalyficon- 

 niventes non fatis irradiantibus aut inflantibus, nifi ab anima, arden- 

 ti in DEUM amore afta,majori vi commoti,creberrimos & quotidia- 

 nos illos atque a prima infantia adfuetos in recitanda ifta Orationq 

 motus peragerent, inque nervorum porulos perrumperent* 



(L.SchrocL) 



AnnAIl.DecJll. 



Gg OBSER-^ 



