Ohferv^^tio yl t!» Odor rcfarum ruhrarum noci vus» %J 

 OBSERVATIO ' Viri. - 

 D. SAMUELIS LEDELIL^ 



Odor rofamm rubrarum nocivus. 



Racurn rofarum odorem quis eft qui non admittic? 

 Dancur camen in tantahominum multitudinej tain- 

 taque Naturarum diverficace,quibus fuaveoienda raa- 

 le olenc, & graca displicenc. Pluribusrofas fuiile 

 diofas, imo plaoe exiciofas, novimus ex hiftoriis Medicis, a- 

 ' liorumque relacionibusr Annocavi Grunbergenftm Dec.IL 

 Ann. 2. Obftrv. 140. cui odor rofarum inflamavit oculos : jam 

 fif^o nobilemMacronam,qua^ albarumroiarumodorem non 

 cancum admictitj fed &capici easdem imponic, libenciflimc- 

 quenaribusadmoveCj rubrasaotem omncs fummopereaver-r 

 facur , & ni removeancur , deliquia animi incurric. Unde 

 ratio fic eruenda,non camllquidum vide£ur;videcur camen 

 quodfubdliores&penecrancioresparcicuteinfinc rofisrubrisi 

 &eapropcer nervofum genus penecrancius ferianc quam al- 

 bae, ucpote qux non ica funt excoda^, & aquofiores conti-r 

 nencparciculaspra^ rubris,id quod& colorftcuraciorin his in- 

 nuir. Qyid fi imaginacio macris prignancis huic huncce cha- 

 raderem imprefiiiret? Huc enim illud percineCj & ad hanc 

 caufam quoque refercur, quod aliqui ob naufeam a earne ab- 

 flinenc. & camen farciniina carnibus repleia libencer come-'- 

 dunc: auc quales mea agnofcic familia, qoi a cafeo niraiuni 

 quanrum abhorrenc, placencas camen cafeo cood€Cora£as-& 

 repletas cum deieClaciohe abfumunc. 



D ^ OBSER. 



