(Q) ^ 



" Vocalcs c^dcm duplicac^ proferuncur uno fono , non 



duplicaco,fedIongo. 



5, ^ ineadem fyllaba fequcns , vocalem prsecedcntcm pro- 

 ducic» 



Duae vel plures Confonances vel (emivocales , esedem vel 

 diverfac,fequences in eademSyllaba vocalem pr^cedencem cor- 

 ripiunc. 



7. DifFerencia h^c foni longijbrevis^breviffimijin linguis 

 oriencalibus diftindius nocaca, quam in plerisque Europaeis, fi 

 I3egligacur,maxime confundic corrumpicquepronunciacionem, 

 quarepoft mukos errores difFerenciam hane nocavi nocis profo- 

 dicis— u (id quod muficis ||| accuracius fic) puellaeque furdo- 

 muc^ manu elevaca alicerque cempus requificum cum fucceflu 

 opcimo monftravi, unde mulco accuracius legic quam antea, more 

 nobisfolico. 



8. Accentus docetur monftrando elevacioncm & depreffi- 

 onem laryngis , de quo regulas confcripcas brevicacis & anoma- 

 liarum causa pra^cereo^fundamencum ejus eft,racione vocabu- 

 lorum polyfyllaborum , bifyllaba habere accencum in penulci- 

 ma, prarpoficivas particulas monofyllabas be/ 9e/\)et/ jcr/brcves 

 cffe, reliquas fere omnes longas, polyfyllabas proprium haberc 

 accentum ; Iiinc pleraque vocabula compofica duplici gaudcre ^ 

 aecencu &c. quae non nifi prolixius defcribi pofTunc. 



9. Confonances ea^dem duplicaca^ bis formac^ nonduplici 

 fooo pronunciancur, fed uno longo. 



10. Qu^dara licerae majorem poftulanc impetum exfpirati 

 aeris, qua^dam minorem. 



1 1. Plures obfervaciones minucasque iicerarum germaniea- 

 ri) difFerencias, quas nocavi , prolixam poftularenc defcripcio- 



evicacurus fequencem Tabulam confcrfpfi , cujus fin- 

 gula; ...cTae varie funt docend^ 5 quod quomodo fieri debeat, 

 quivis , easdenn formando propriis loquela? organis , affumco 

 ipeculo, obfervans formacionem earum dcbicumque cempuSj, 

 cxperiri poceric,cui jgdicium & paticnciam fufficientem irapen- 

 dereplacec^ i2.Cona- 



