De  Febre  epidemica j  gu^s  ab  autumno  -  jig 
Quibus  vomitorium  per  initia  ftatim  propinavi, 
illicitius convalefcebant  quidem, non  tamen  effugie¬ 
bant  makim  Sc  ad  recidivam  erant  proni.  Calidis  ex¬ 
hibitis,  ade6  tegri  laedebantur,  ut  ex  parvo  jufcello 
cum  vino  parato,  malum  jam  perdomatum,  extemplo 
redintegratum,  bis  terve  in  eodem  aegroto  percipe¬ 
rem. 
Talis  erat  morbus  nofter,  qui  nuac  videtur  rariu? 
apparere  &  brevi  fort^  cefTabit. 
Ex  his  itaque  apparet,febrem  hanc  ex  illarum  clas- 
fe  meritb  cenferi,  quae  Epidemicae  vocantur  &  ab  in¬ 
dole  fibi  propria  hauc parum  recedunt.  Continuam e- 
nitTi,& talem  tamen  qua-ad  quartam  imb  fextam  ht  b. 
domadem  extrahatur,  fine  ulla  remiflione  nemo  faci- 
leobfervaverit:  nam  Sydenhamii  quoque  Epidemicae, 
etfi  diuturniores,pertantum  tamen  temporis  fpatium 
neutiquam  excurrunt;  reliquae  vero,  vulgares,nifi  in¬ 
terturbes,  intra  dies  quatuordccim  fere,vel  ad  vitam, 
vel  ad  morte, inGermania  quidem  pierisq;  regionjbus 
folent  terminari. Eft  autem  hujus  rei  caufa  quod  lentae 
fint 8i ad  hefticarum  natura  nohihil  aceedant.Quae  res 
impofuit  iiSjCjui  putarunt  calorem  non  habere  aegro, 
fufficientem.adeoquecaiida  propinarunt,  quae  depre 
henfafuntnocentiffima:  erat  enim  opprefTus  calor, 
&  latebatin  receflu,  fed  in  multis  quoque  aliis  a  com¬ 
muni  ratione  abierunt:  ut  CjUod  dolores  in  artubus 
adeflent,  nullus  tamen  fudor  exprimi  poffet,  quod 
tuffis  ex  tenaciffima  pituita, quod  in  exiguo  calore  de¬ 
lirarent  tamen  &abfurda  proferrent,  quod  foporofu? 
St  profundus  fomnus,  cum  pulfu  maximi  debili  fol 
veret  morbum  funeftus  in  aliis,  prodromus  mortis: 
quod  nulla  neque  pulfus  neque  urinae  conffantia  Sc 
haec  craflfa  atque  turbida  per  totum  fere  morbi  decur  ■ 
Dec.Ul^nn.y.^Vl-  Yyy  fuin 
