De  Epilepfia  admiranda.  p  ■-  ^ 
drantem,  fibi  foinniavit  ac  fi  clara  voce  loqui  pofiet, 
fed  cum  demum  adhuc  fruftra,  fequenti  autem  node 
port  leve  fomnum,  dis  nempe  vigefimo  Novembris, 
ex  benigna  Dei  gratia  ,  circa  horam  quartam  matuti- 
nam  citra  omnem  fpem  Sr  expedationem  clara  qui¬ 
dem,  fed  nonnihil  tremula  vqoce,  (quae  ipfi  adhuc  in- 
terdum  adhaeret)  comiliconern  his  verbis  abocutus 
efr:  ScuSertct)  fcm  rcDen.HincexpergefaQi  omnes  do- 
mefiici  a  proprio  Sc  coifiilitonum  diamore,  ingenua 
procumbunt  &  Deo  benignisfimo 
Dulcia  laetifico  d  ffundunc  jubila  plaufu 
eriamque  rem  mirandam  Sacerdotibus  Templi  com¬ 
mendant,  ut  eorum  precibus  ardentifljmis  publice 
Deo  teroptimo  ter  maximo  gratias  p;rfolvant. 
Firmiter  ego  &  mecum  alii  in  hac  verfancur  opi¬ 
nione,  quod  a  prxgrefla  vellicatione ,  forti  capitis 
commotione  &  conrufione,  fuperaccedenfe  Fervore 
Sanguinis  Materia  obftruens  neryos,  comniota,a  ca¬ 
lore  rarefadba  &  tandem  refoiuta  fuerit  quia  ab  hoc 
tempore  non  tantum  reQe  loqui,  fed  bene  audire  valec 
ic  cum  omnium  admiratione  fanus  fuo  fungitur  of¬ 
ficio.  Hinc  verum  eft, quod -in  proverbio  dicitur: 
Vexatio  dat  intelleOium ,  nobis  dedit  Loquelam  gc 
Auditum., 
OBSERFATIO  CCXXXVI, 
DN.  D.  CAROLI  SCHROpERI 
De  Epilepfia  admiranda. 
Quid  hodierno  feculo  fit  AfFefibus  Epilepticus  con- 
vulfioni  finitimus,  etiam  lippis  &  tonforibus  in- 
notefeit,  verum  enim  vcrb  nonnunquam  talibus  con- 
junftus  conditionibus,  ut  8c  Medicis  ipfis  doftisfimis 
efFeftu  dignam  admirationem  incuflerit,  id  quod  fe 
quentes  Obfervationes  teftificantur. 
Cc  cc  at 
Anno 
